Λαζάνια της Σαρακοστής

Αυτο το φαγητο ειναι σκέτη απάτη! Αν το φάει καποιος θα γευτεί τον κιμά, την κρέμα γάλακτος, το τυρί και δε θα σκεφτεί οτι τρώει κατι νηστίσιμο... Ομως ειναι νηστίσιμο γιατι δεν περιέχει τιποτα ζωικό! Κι αυτο γιατι ο κιμάς ειναι σόγιας, κ τα γαλακτοκομικά ειναι φυτικά. Μπορει κάποιοι να έχουν αμφιβολίες για το ποσο η σόγια μπορει να καταφέρει να μιμηθεί τον κιμά, ομως αν ακολουθήσετε τα βήματα της συνταγής θα δείτε οτι το αποτέλεσμα θα σας εκπλήξει!
Πάμε λοιπον:

Υλικα
2 νεροποτηρα σόγια βιολογική (μη μεταλλαγμένη)
μισό πακέτο λαζάνια με σπανάκι (δε θα χρειαστεί ούτε το μισο)
1 μέτριο κρεμμύδι
2 σκελίδες σκόρδο
1 κεσεδακι μανιτάρια φρέσκα
1+1 ποτήρι κόκκινο γλυκό κρασί
Λάδι
3/4 απο ενα pummaro
300ml φυτική κρέμα γάλακτος
250γρμ φυτικό κίτρινο τυρί τριμμένο
1 ντομάτα σε φέτες
αλάτι
πιπέρι
μοσχοκάρυδο
κυμινο
κολιανδρο
θυμαρι
κανέλα
μπαχαρι

Εκτέλεση

Προετοιμάζουμε τη σόγια ως εξής: τη ρίχνουμε σε νερό στην κατσαρόλα κ την αφήνουμε να πάρει βράση. Αφού ξεκινήσει ο βρασμός, σβύνουμε το μάτι και την αφήνουμε με κλειστό καπάκι 10λεπτά να σταθεί. Την στραγγιζουμε κ την ξεπλένουμε κατω απο τρεχούμενο νερό , τη στιβουμε καλα να μην εχει νερά κ την αφήνουμε στην άκρη έτοιμη για το τσιγαρισμα.
Σοταρουμε τα μανιτάρια που έχουμε κόψει σε φέτες σε λίγο λάδι, αφου βγάλουν ολο το νερό κ στεγνωσουν, τα σβυνουμε με 1 ποτήρι κρασί κ οταν εξατμιστεί τα αφήνουμε στην άκρη.
Σοταρουμε το ψιλοκομμένο κρεμμύδι κ το σκόρδο για λίγο κ προσθέτουμε την στραγγισμένη σόγια
να σοταριστει κι αυτη καλα. Να πάρει χρωμα δηλαδη, να ψιλοκαβουρντιστει. Προσθέτουμε τα μπαχαρικά κ σβυνουμε να το υπόλοιπο κρασί. Οταν εξατμιστεί, ρίχνουμε το pummaro κ λίγο νερό κ το αφήνουμε να πάρει μια καλη βράση. Ελέγχουμε το αλάτι κ την αφήνουμε στην άκρη.
Σε ενα μέτριο ορθωγωνιο ταψακι, ρίχνουμε λίγο λάδι κ κρέμα γάλακτος κ βάζουμε μια στρώση λαζάνια με σπανάκι χωρις να τα βράζουμε καθολου.
Απο πάνω μια στρώση κιμά κ παλι λαζάνια. Συνεχίζουμε με κιμά ξανά,
αυτη τη φορα βάζουμε κ τα μανιτάρια πάνω απο τον κιμά. Καλύπτουμε με μια στρώση λαζάνια,
κ απο πάνω περιχυνουμε με κρέμα γάλακτος κ τριμμένο τυρί κ μερικες φέτες ντομάτας.
Ρίχνουμε λίγο αλάτι κ ρίγανη κ ψηνουμε σε προθερμανσμενο φούρνο στους 180 με αερα για μισή περιπου ώρα.
Καλη όρεξη!

Κοτόπουλο με λευκό κρασί και philadelphia

Ένας εύκολος και πολύ νόστιμος τρόπος για να φάει κανείς κοτόπουλο, τρυφερό και ζουμερό, χωρίς να ασχοληθεί πολύ πάνω απο την κατσαρόλα αλλά με την προϋπόθεση οτι θα το ξεκινήσει νωρίς γιατί θέλει αργό ψήσιμο σε πολύ χαμηλή φωτιά.

Υλικά

4 μπούτια κοτόπουλο ή κοπανάκια
3 μεγάλα καρότα
4-5 πατάτες κομμένες σε μπαλάκια ή κυβάκια
1 ποτήρι λευκό κρασί
2 κουταλιές της σούπας τυρί κρέμα philadelphia
1 μικρή κονσέρβα μανιτάρια (προεραιτικό)
λίγο γάλα
Αλάτι, πιπέρι

για γαρνιτούρα
αμπελοφάσουλα σαλάτα με λαδολέμονο

Εκτέλεση

Πλένουμε και καθαρίζουμε τα μπουτάκια και τα κόβουμε στη μέση αν είναι ολόκληρα ή τα αλατίζουμε κατευθείαν αν είναι κοπανάκια.
Τα βάζουμε στην κατσαρόλα χωρίς λάδι, και κλείνουμε το καπάκι και τα βάζουμε να σιγοψηθούν σε πολύ χαμηλή φωτιά (σε μια κλίμακα απο το 1-9 εγώ το βάζω στο 3).
Τα ξεχνάμε και ασχολούμαστε με το καθάρισμα και το κόψιμο των υπολοίπων λαχανικών.
Κόβουμε τα καρότα σε λεπτές ροδέλες και τις πατάτες στο σχήμα που επιθυμούμε (στην προκειμένη περίπτωση, μπαλίτσες με το ειδικό εργαλείο).
Όταν δούμε οτι το κοτόπουλο έχει αρχίσει να βγάζει τα υγρά του και να σιγοβράζει, ρίχνουμε πρώτα τα καρότα και λίγο αργότερα τις πατάτες και τελευταία τα μανιτάρια και τα αφήνουμε να βράσουν όλα μαζί με κλειστό καπάκι στην κατσαρόλα στην ίδια αρχική θερμοκρασία.
Οταν δούμε οτι έβρασαν τα λαχανικά και το κοτόπουλο έχει πια ψηθεί, ρίχνουμε το κρασί στην κατσαρόλα και δυναμώνουμε λίγο τη φωτιά να πάρει βράση με ανοιχτό καπάκι για να εξατμιστεί το αλκοολ.
Τέλος διαλύουμε το τυρί κρέμα με λίγο γάλα για να γίνει ένας χυλός και το ρίχνουμε στην κατσαρόλα κι αυτό και τα αφήνουμε μέχρι να δέσει η σάλτσα και να χυλώσει.
Στο τέλος τρίβουμε λίγο φρεσκοτριμμένο πιπέρι απο πάνω για άρωμα.

Για την γαρνιτούρα, βράζουμε σε αλατισμένο νερό τα αμπελοφάσουλα και τους προσθέτουμε μετά λάδι και λεμόνι.

Tα δικά μου μακαρόν!

Όταν πριν ενάμιση χρόνο πήρα απόφαση να ασχοληθώ με την ζαχαροπλαστική και έψαχνα υλικά στους προμηθευτές, βρέθηκα μπροστά σε ένα πακέτο αμυγδαλόσκονη που μου φάνηκε ενδιαφέρουσα. 

Χωρίς να ξέρω γιατί, την πήρα και την έβαλα στο ντουλάπι. Τότε, έλεγα ότι κάποια στιγμή θα φτιάξω marzipan για διακοσμητικά στα cupcakes, πράγμα που ως τώρα ακόμα δεν έχω κάνει. Πιάστηκα με την ζαχαρόπαστα και η αμυγδαλόσκονη έμεινε στο ντουλάπι μου μέχρι την ημερομηνία λήξης της. 

Πριν μερικούς μήνες διάβασα για τα μακαρόν. Όλοι είχαν να λένε τα καλύτερα, ήταν άκρως εντυπωσιακά σε εμφάνιση με όλα τα χρώματά τους και από γεύσεις...απεριόριστα! Φυσικά μου κέντρισαν το ενδιαφέρον αλλά δίσταζα να δοκιμάσω γιατί όλοι τόνιζαν πόσο σχεδόν αδύνατο είναι να τα πετύχεις. Φυσικά αυτό δε με σταμάτησε εντέλει, και ξαναπήγα στο ίδιο μαγαζί και αγόρασα ξανά ένα πακέτο αμυγδαλόσκονης αυτή τη φορά αποφασισμένη να το χρησιμοποιήσω.

Η έρευνα για την πιο αποτελεσματική συνταγή ξεκίνησε. Οι δοκιμές ακολουθούν η μία πίσω από την άλλη και το αποτέλεσμα κάθε φορά με εκπλήσσει και περισσότερο! Εχω πάθει μακαρονομανία!!!!

Πάρτε μια ιδέα από δυο γεύσεις που έκανα τελευταία, η μία είναι μακαρόν σοκολάτας με γέμιση πραλίνα φουντουκιού, και η άλλη μακαρόν καφέ με γέμιση εσπρέσο. 

Μμμμμ!!! Και το καλό στη φωτογράφηση είναι οτι μετά μπορείς να φας τα εκθέματα!
Τρέχω να φτιάξω και καφεδάκι για συνοδεία!

Γαύρος ξυδάτος

Μου είχε πει γιαυτή τη συνταγή η μαμά μου, οτι είναι πολύ ωραίος μεζές και εύκολη πολύ να γίνει αλλά επειδή τώρα πια είναι αρκετά μακριά μου για να μου δώσει να δοκιμάσω, αποφάσισα να το φτιάξω μόνη μου και να δοκιμάσω για πρώτη φορά. Και πραγματικά έτσι είναι! Πανεύκολο και για τους λάτρεις των εκλεκτών μεζέδων, ό,τι καλύτερο για ουζάκι! Στα υλικά δεν θα δώσω ποσότητες γιατί αυτό είναι στην κρίση του καθενός. Εγώ έφτιαξα για να δοκιμάσω μισό κιλό γαύρο αλλά την επόμενη φορά θα φτιάξω σίγουρα περισσότερο!

Υλικά

Γαύρος (όσο θέλει ο καθένας)

Ξίδι

Αραβοσιτελαιο

Σκόρδο

Αλάτι, μυρωδικά 

Εκτέλεση

Πλένουμε και καθαρίζουμε τον γαύρο, φιλετάροντάς τον, βγάζοντας δηλαδή και το κόκκαλο αλλά αφήνουμε την ουρά για να συγκρατεί τα δύο κομμάτια. Οχι οτι παίζει σπουδαίο ρόλο αλλά εγώ το βρίσκω αισθητικά πιο σωστό, αλλά και πρακτικό γιατί μπορείς να φας δυο μαζί κομμάτια με μια κίνηση. 

Αφού λοιπόν τον ξεπλύνουμε καλά μετά το καθάρισμα και τον βάλουμε σε ένα τάπερ που έχει καπάκι, τον αλατίζουμε ελαφρώς και τον σκεπάζουμε με ξύδι μέχρι επάνω. 

Κλείνουμε το τάπερ και το βάζουμε στο ψυγείο για 24 ωρες. Την επόμενη μέρα, ανοιγουμε το καπάκι και παρατηρούμε οτι ο γαύρος έχει αλλάξει χρώμα και έχει γίνει απο κόκκινος, μπεζ ανοιχτός σημάδι οτι έχει"ψηθεί" στο ξύδι.

Στραγγίζουμε καλά απο το ξύδι, και βάζουμε ψιλοκκομένο σκόρδο μέσα στο γαύρο και κάποιο μυρωδικό της αρεσκείας σας. Εγώ έβαλα θυμάρι και λίγο δεντρολίβανο. Ισως την επόμενη φορά πειραματιστώ και με κάτι άλλο για άρωμα. Το σκεπάζουμε ως επάνω με το λάδι (αραβοσιτέλαιο) και το διατηρούμε πάλι στο ψυγείο μέχρι να βγούν τα αρώματα και να αρχίσει η κατανάλωση. Δηλαδή όσο αντέχει κανείς να περιμένει. Αυτό ήταν!

Καλή επιτυχία και καλή όρεξη. 

Μ.Μ.

Kρέπες με κοτόπουλο, πιπεριές και μανιτάρια

Οι κρέπες είναι ένα πιάτο που πάντα με δελεάζει, ακόμα και όταν δεν πεινάω! Και η εκδοχές που μπορείς να δημιουργήσεις πραγματικά απεριόριστες! Και σε γλυκό και σε αλμυρό. Χθες το βράδυ έφτιαξα για τα παιδιά κρέπες με μερέντα και παγωτό. Έφτιαξα όμως τόσες (διπλή δόση), που έφταναν για να φτιάξω και σήμερα αλμυρές. Κατόπιν ωρίμου σκέψεως, κατέληξα να τις φτιάξω με κοτόπουλο, πιπεριές και μανιτάρια. Και κρέμα γάλακτος φυσικά, γιατί η κρέπα λατρεύει την κρέμα γάλακτος...

Υλικά για 8 κρέπες:
1 δόση  βασική συνταγή για κρέπες
1 κίτρινη πιπεριά
1 πορτοκαλί πιπεριά
1 φιλέτο κοτόπουλο στήθος
4-5 μεγάλα μανιτάρια άσπρα
400ml κρέμα γάλακτος
1 μέτριο ξερό κρεμμύδι
1 σκελίδα σκόρδο
1 ποτήρι λευκό κρασί
Λίγο τριμμένο κεφαλοτύρι
μοσχοκάρυδο, κόλιανδρο
αλάτι, πιπέρι

Εκτέλεση
Ετοιμάζουμε τις κρέπες σύμφωνα με τη συνταγή και τις αφήνουμε στην άκρη. Εγώ τις είχα φτιάξει από την προηγούμενη μέρα και τις είχα στο ψυγείο μέσα σε finobag και αντικολλητικό χαρτί.
Σε ένα μεγάλο τηγάνι σοτάρουμε το κρεμμύδι με το σκόρδο ψιλοκομμένα, και συνεχίζουμε ρίχνοντας τα μανιτάρια, και τις πιπεριές. Όταν σωθούν τα υγρά τους ρίχνουμε το κοτόπουλο ψιλοκομμένο και το φέρνουμε μερικές βόλτες μέχρι να ασπρίσει. Σβήνουμε με το κρασί, αλατοπιπερώνουμε και καρυκεύουμε και όταν το κρασί σωθεί ρίχνουμε λίγη κρέμα γάλακτος (150ml). Όταν η σάλτσα αρχίσει και πήζει, το κατεβάζουμε από τη φωτιά λίγο να κρυώσει για να μπορέσουμε να το δουλέψουμε στη συνέχεια.

Παίρνουμε μια κρέπα πάνω στον πάγκο μας και βάζουμε μέσα 2-3 κουταλιές από τη γέμιση που φτιάξαμε κατά μήκος της μιας πλευράς όπως στη φωτογραφία. Πασπαλίζουμε με λίγο τυρί και διπλώνουμε. Συνεχίζουμε μέχρι να γεμίσει το πυρέξ μας. Το δικό μου πήρε 8 κρέπες.

Περίσσεψε λίγη γέμιση και κανείς δε φάνηκε να προβληματίστηκε γιαυτό. Σε λίγο είχε μυστηριωδώς εξαφανιστεί.
Ρίχνουμε από πάνω από τις κρέπες την υπόλοιπη κρέμα γάλακτος και λίγο τυρί ακόμα.

Ψήνουμε στους 220 βαθμούς με αέρα, μέχρι να πήξει η κρέμα και να ροδίσει το τυρί. Γρήγορα συμβαίνουν και τα δύο.
Τώρα, καλό είναι να κρατηθείτε και να περιμένετε λίγο να γίνει χλιαρό το φαγητό γιατί έτσι αναδεικνύεται καλύτερα η γεύση του. Όμως ξέρω, είναι δύσκολο. Δεν πειράζει, πάντα υπάρχει και η απογευματινή λιγούρα...
Καλή επιτυχία και καλή όρεξη.

Μ.Μ.

Χοιρινό στη λαδόκολλα με μέλι, μπύρα και αρωματικό ρυζάκι

Σήμερα τα Φώτα κι οι φωτισμοί και χαρές μεγάλες και αγιασμοί...
Οι γιορτές τελειώσαν σήμερα και επίσημα, και καθώς εμείς γυρίσαμε εδώ και λίγες μέρες στη βάση μας είπαμε να μαγειρέψουμε κάτι εορταστικό και στο σπιτικό μας!
Χοιρινό λοιπόν στη λαδόκολλα και με συνοδεία από αρωματικό ρυζάκι.

Υλικά
για το χοιρινό
2 κιλά χοιρινό λαιμού χωρίς κόκαλο
2 σκελίδες σκόρδο
φρέσκο θυμάρι
μπύρα
μέλι
ελαιόλαδο
κόκκινο πιπέρι
μαύρο πιπέρι
ρίγανη
πάπρικα γλυκιά
αλάτι

για το ρύζι
1 κούπα ρύζι μπασμάτι
κουκουνάρι
λίγο βούτυρο
ζωμός κότας διαλυμένος σε νερό (3 φλυτζάνια)
μπαχάρι τριμμένο
μοσχοκάρυδο
κύμινο
φρεσκοτριμμένο πιπέρι
αλάτι



Εκτέλεση

Μαρινάρουμε από βραδύς το κρέας μας σε μπύρα, λάδι και αλάτι.Την άλλη μέρα το πρωί, το βγάζουμε από τη μαρινάδα και αφού κάνουμε μερικές τρύπες με το μαχαίρι και παραχώσουμε φέτες το σκόρδο σε διάφορα σημεία το αλατίζουμε λίγο ακόμα και βάζουμε τα μπαχαρικά μας (πιπέρι μαύρο και κόκκινο, πάπρικα, ρίγανη) και το τυλίγουμε καλά σε μια μεγάλη λαδόκολλα που την δένουμε με σπάγκο και το βάζουμε στη γάστρα. Το ψήνουμε σε προθερμανσμένο φούρνο (200 βαθμούς) για 3-3.5 ώρες.

Φτιάχνουμε το ρύζι. Καβουρντίζουμε σε λίγο βούτυρο και ελαιόλαδο 1 κούπα ρύζι μπασμάτι και το κουκουνάρι μας μέχρι να χρυσίσουν και ρίχνουμε το ζωμό για να βράσουν σε μέτρια φωτιά, μαζί με τα μπαχαρικά μας και το αλάτι. 

Όταν έχει βράσει το ρύζι και σχεδόν σωθεί το νερό, σε περίπου 15 λεπτά, το σκεπάζουμε με μια πετσέτα και το καπάκι και το αφήνουμε να τραβήξει.

Βγάζουμε το κρέας αφού ψηθεί από το φούρνο και το ανοίγουμε προσεκτικά. Το κρέας το κρατάμε σε μια πιατέλα και το ζουμί που μάζεψε στη λαδόκολλα το βάζουμε σε ένα κατσαρολάκι και μαζί με λίγη μπύρα και μια κουταλιά μέλι το αφήνουμε να βράσει για να δέσει. Αν θέλουμε πιο πηχτή σάλτσα μπορούμε και να βάλουμε ένα κοφτό κουταλάκι κορνφλάουρ προς το τέλος.

Κόβουμε φέτες το κρέας και το σερβίρουμε με τη συνοδεία του ρυζιού και της σάλτσας.

Καλή όρεξη! 

Μ.Μ

Mπουγάτσα - η επιστροφή!

Είχα πει σε προηγούμενο ποστ, ότι κάθε πίτα με κρέμα συνήθως την βαφτίζουμε μπουγάτσα.
Και έτσι είχα φτιάξει αυτή την συνταγή με έτοιμο φύλλο κρούστας.
Ελα όμως που μέσα μου αυτό με έτρωγε! Και γιατί δηλαδή να μη φτιάξω εγώ φύλλο, και γιατί να μην προσπαθήσω και άλλα τέτοια που με βασανίζουν κατά καιρούς και ο άντρας μου τα συνοψίζει στην γραφική έκφραση "σε τρώει ο κ.... σου!"
Ρώτησα λοιπόν, στην πατρίδα (Θεσ/νικη) ποιο αλεύρι κάνει ωραίο φύλλο την μαστόρισσα θεία μου, το πήρα, το κουβάλησα εδώ στο νότο, (5 κιλά, ο άντρας μου όταν ξεφόρτωσε το αλεύρι ολίγον μουρμούριζε... δεν πειράζει όμως) και έκανα ένα φύλλο... μα ένα φύλλο.... άλλο πράγμα!
Τόσο λεπτό και τραγανό, δεν έχω ξαναπετύχει στη ζωή μου! Δεν το πίστευα στα μάτια μου!

1.φουρνίζουμε

2. ξεφουρνίζουμε

3. αναποδογυρίζουμε

4. κόβουμε

5. σερβίρουμε!

Η συνταγή είναι η ίδια στην κρέμα όπως πριν, και ίδια στο φύλλο όπως σε άλλες πίτες που έχω κάνει στο παρελθόν. Οπότε κατοχυρώθηκε! Όταν θέλω αλεύρι για φύλλο μπουγάτσας, διαλέγω αλεύρι Κούλα! :)


Αχ Κούλα, Κούλα....(πολύ κωλόπαιδο ο Κυριάκος! -άσχετο)

ρυζότο αλα γεμιστά!

Τα γεμιστά είναι το αγαπημένο μου φαγητό! Ομως το χειμώνα που οι ντομάτες δεν είναι στα καλύτερά τους, είναι λίγο δύσκολο να βρεις τις κατακόκκινες, ώριμες, γλυκές ντομάτες που λατρεύω να γεμίζω -και να τρώω- το καλοκαίρι. Αυτός όμως δεν είναι λόγος να μην απολαύσουμε την υπέροχη γέμιση σε ένα ρυζότο ντοματένιο με τα αρώματα των γεμιστών και κάτι παραπάνω...

Υλικά:
(για 3-4 άτομα)
1 κούπα ρύζι καρολίνα
1 μέτριο κρεμμύδι ξερό
2 μέτριες ντομάτες
1 1/2 λίτρο έτοιμο σπιτικό ζωμό κότας
μαϊντανό
θυμάρι
δυόσμο
τριμμένο τυρί πεκορίνο
λίγο κανέλα
λίγο μοσχοκάρυδο
Λάδι

για γαρνίρισμα:
λίγα φυλλαράκια μαϊντανό
σκόνη τσίλι
φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Εκτέλεση
Σοτάρουμε το κρεμμύδι στο λάδι και μετά ρίχνουμε την ντομάτα τριμμένη στον τρίφτη. Ανακατεύουμε λίγο και ρίχνουμε το ρύζι. Στη συνέχεια προσθέτουμε λίγο από το ζωμό στο ρύζι μέχρι να το "πιει" και μετά λίγο ακόμα. Αυτή τη διαδικασία την συνεχίζουμε ως το τέλος που θα δούμε ότι το ρύζι μαλάκωσε. Κάπου στη μέση προσθέτουμε τα μυρωδικά και τα μπαχαρικά μας. Όταν είμαστε έτοιμοι να το κατεβάσουμε φροντίζουμε να είναι χυλωμένο και όχι στεγνό, προσθέτουμε και το πεκορίνο και το τρώμε χωρίς να περιμένουμε περισσότερο από 5 λεπτά. Γαρνίρουμε από πάνω με λίγο φρεσκοτριμμένο πιπέρι και λίγο μέτρια καυτερή σκόνη τσίλι, αν αγαπάμε λίγη ένταση και φυλλαράκια μαϊντανού.

Sweet October!

Ο Οκτώβριος εξελίχθηκε τελικά ως ο μήνας των μπισκότων και των cupcakes!
Aπο τη στιγμή που ξεκίνησα να φτιάχνω, δεν είχα σταματημό! Τι ζαχαρόπαστες, τι βουτυρόκρεμες, τι γλάσα... όλα τα δοκίμασα και εξακολουθώ να τα δοκιμάζω και να βελτιώνω κάθε φορά την τεχνική μου!
Νομίζω οτι βρήκα αυτό που ήθελα πάντα να κάνω: να συνδυάσω τις δύο μεγάλες μου αγάπες! Την κουζίνα και την ζωγραφική!
Βουτηγμένη λοιπόν στην άχνη και στο βούτυρο σχεδόν καθημερινά, μετά απο τα cupcakes σας παρουσιάζω μερικά απο τα δημιουργήματά μου σε χριστουγεννιάτικα μπισκότα και έπονται κιάλλα όσο θα πλησιάζουμε προς τις γιορτές!

Τα δικά μου cupcakes!

Σήμερα έφτιαξα και γω τα πρώτα μου cupcakes!

Πολλά έχω ακόμα να μάθω... αλλά η επαφή με την ζαχαρόπαστα για να φτιάξω τη διακόσμηση, με γύρισε πίσω στην εποχή της πλαστελίνης! Πολλά απο τα κόλπα που χρησιμοποιούσα τότε ξεθάφτηκαν απο το υποσυνείδητο σιγά-σιγά...

Η δε κόρη μου, βρήκε τη χαρά της να παίζει με τα μικρά κομμάτια που περίσευαν και ότι δεν της άρεζε πολύ απλά, το έτρωγε! (Και γω το ίδιο!)

Mπισκότα σαμπλέ

Πάντα τα είχα στην καρδιά μου ως τα αγαπημένα μου. Όπου τα έβρισκα αυτά προτιμούσα. Η αλήθεια είναι ότι δεν ήξερα ακριβώς το όνομά τους αλλά τελευταία το έμαθα και αυτό. Χάρη στη συνταγή που βρήκα τυχαία σερφάροντας στο διαδίκτυο.

Την δοκίμασα με κακάο και αμύγδαλα, σκέτα με παπαρουνόσπορο, ανάμεικτα και φυσικά το αποτέλεσμα με αποζημίωσε!

Συνταγή δεν θα γράψω, την έχουν ήδη γράψει άλλοι

Εγώ απλά θα ανεβάσω τη φωτογραφία από τα αγαπημένα μου σαμπλεδάκια που δε χορταίνω να τα βλέπω, να τα φωτογραφίζω και να τα τρώω φυσικά! 

Ευχαριστώ Βίκυ για τη συνταγή! Είναι πραγματικά υπέροχη!!!

Κρεμόπιτα ή αλλιώς wannabe μπουγάτσα

H λέξη "μπουγάτσα" για μας τους βόρειους είναι ιερή. Δεν είναι απλώς μια γλυκιά πίτα με άχνη και κανέλα, η μπουγάτσα χαρακτηρίζεται από το φύλλο. Τώρα όμως που πια είμαι στο νότο, τα πράγματα δεν είναι τόσο αυστηρά. Όλες οι πίτες με κρέμα βαφτίζονται μπουγάτσες και φυσικά ούτε λόγος για μπουγάτσα με τυρί, σπανάκι, κιμά... 

Ο tempora, o mores!

Ήξερα οτι το να κάνω μπουγάτσα στο σπίτι δεν είναι εφικτό, γιατί δεν έχω την τεχνογνωσία να φτιάξω το φύλλο. Ήθελα όμως να φτιάξω κάτι που να μοιάζει αρκετά και να χει και πετυχημένη κρέμα. Τα κατάφερα λοιπόν, να φτιάξω την πρώτη μου μπουγάτσα wannabe, τουτέστιν, κρεμόπιτα για να βάζουμε και τα πράγματα στη θέση τους!

Υλικά
500γρ. φύλλο κρούστας
900γρ. γάλα φρέσκο πλήρες
75γρ. βούτυρο lurpak για την κρέμα
135γρ. σιμιγδάλι ψιλό
210γρ. ζάχαρη
1 αυγό μεγάλο
2 βανίλιες
150γρ. βούτυρο λιωμένο για τα φύλλα
άχνη ζάχαρη και κανέλα για πασπάλισμα

Εκτέλεση

Καβουρντίζουμε το σιμιγδάλι με το βούτυρο για λίγο και μετά ρίχνουμε το γάλα, τη ζάχαρη και τη βανίλια και ανακατεύουμε συνεχώς μέχρι να πήξει το μείγμα. Το βγάζουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε το αυγό ανακατεύοντας ζωηρά να μην ψηθεί. Όταν βεβαιωθούμε ότι έχει ενσωματωθεί χωρίς να διατρέχει κίνδυνο να γίνει ομελέτα, αφήνουμε το μείγμα στην άκρη να κρυώσει.

Να κρυώσει καλά όμως γιατί είναι σημαντικό να μην είναι ζεστή η κρέμα όταν θα τη βάλουμε στα φύλλα ανάμεσα. Εγώ πχ που είμαι και ανυπόμονη, πήγα βόλτα για φωτογραφίες και γύρισα μετά κάνα 2ωρο.

Μετά βουτυρώνουμε το ταψί και ένα ένα τα φύλλα, μέχρι να βάλουμε τα μισά και ρίχνουμε την κρέμα ανάμεσα. Εναλλακτικά μπορούμε να πάρουμε φύλλο-φύλλο και να τυλίξουμε την κρέμα ρολό και να την βάλουμε στριφτή στο ταψάκι. Βάζουμε και τα υπόλοιπα φύλλα με το βούτυρο και την ψήνουμε στους 180 για 35 λεπτά ανάλογα με τον φούρνο.

Τη σερβίρουμε αφού την κόψουμε κομματάκια πασπαλισμένη με άχνη ζάχαρη και κανέλα.

Καλή επιτυχία και καλή όρεξη.

Μ.Μ

Ρυζοσαλάτα με ξηρούς καρπούς*

Αυτά είναι... κάνεις ένα τραπέζι και έχεις μετά υλικό για αρκετά ποστ! Ένα ακόμα συνοδευτικό που έφτιαξα τις προάλλες για την παρέα ήταν αυτή η σαλάτα που πρώτη φορά έφτιαχνα -με αρκετή επιφύλαξη γιατί δεν ήξερα και τα γούστα των καλεσμένων- αλλά είχε μεγάλη επιτυχία και αποδοχή και γιαυτό την σημειώνω στα αγαπημένα και για μελλοντική χρήση!

Υλικά (για 4 άτομα)

1/2 φλ. τσαγιού άγριο ρύζι
1/2 φλ.τσαγιού ρύζι μπασμάτι
1 φλ. τσαγιού ζωμό κοτόπουλου ή λαχανικών
3/4 φλ.τσαγιού σταφίδες μαύρες
1/2 φλ. τσαγιού αμύγδαλα λευκά, κομμένα στη μέση και καβουρντισμένα
1 κουτ. σούπας κουκουνάρι
1 κουτ. σούπας μαϊντανό ψιλοκομμένο
5 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα
χυμό και φλούδα από ένα λεμόνι
3 κουτ. σούπας ελαιόλαδο
αλάτι
πιπέρι

Εκτέλεση

Βράζουμε το άγριο ρύζι -με προσοχή μη μας δαγκώσει- με το ζωμό λαχανικών, σύμφωνα με τις οδηγίες που υπάρχουν πάνω στο κουτί**.Θέλει την ώρα του γύρω στα 50 λεπτά μέχρι να μαλακώσει και να ανοίξει να φανεί απο μέσα το άσπρο του. Το αφήνουμε στην άκρη να κρυώσει εντελώς. Αν έχει μείνει νερό το σουρώνουμε.

Σε δεύτερη χωριστή κατσαρόλα βράζουμε το μπασμάτι μεσα σε αλατισμένο νερό. Αυτό θέλει λιγότερη ώρα, και προσοχή γιατί το νερό του εξαντλείται γρήγορα και μπορεί να μην το πάρουμε χαμπάρι. (στο τσακ το πρόλαβα εγώ)

Το θέλουμε κι αυτό κρύο και χωρίς υγρά, οπότε το αφήνουμε να κρυώσει αλλά το ανακατεύουμε που και που γιατί έχει την τάση να κολλάει.

Όταν κρυώσουν και τα δύο τα ανακατεύουμε σε μια σαλατιέρα. Προσθέτουμε και όλα τα άλλα υλικά, αλατοπιπερώνουμε και είναι έτοιμο!

Καλή επιτυχία και καλή όρεξη.

Μ.Μ

* Η συνταγή δεν είναι δικής μου έμπνευσης αλλά τη βρήκα στο βιβλίο συνταγών "Σαλάτες - 89 μοναδικές συνταγές" από την Μυρσίνη Λαμπράκη
**Η συνταγή του βιβλίου έλεγε 10 λεπτά αλλά σε αυτήν την περίπτωση θα ξέρετε ότι θα είναι αρκετά σκληρό.

Τυρόπιτα η εκλεκτή

Περίμενα καιρό να δροσίσει λιγάκι γιατί με έτρωγε το χέρι μου να ανοίξω φύλλο...και με τη ζέστη που είχε τον τελευταίο καιρό, δεν το αποφάσιζα να το κάνω. Σήμερα λοιπόν, πρώτη μέρα με βροχή, πρωτοβρόχια τα λέγαμε στο σχολείο, είπα ότι ήρθε η ώρα να φτιάξω μια τυρόπιτα. Τελικά όμως έφτιαξα δύο! Το φύλλο κ η γέμιση που έφτιαξα ήταν για δύο ταψιά και έτσι έφτιαξα το ένα και το άλλο το έβαλα στην κατάψυξη για να είναι έτοιμο για ψήσιμο όποτε το θελήσω. Τι άλλο άλλωστε μπορούσα να κάνω με τόση φέτα που είχα στο ψυγείο?

Υλικά (για 2 ταψιά)

για τα φύλλα
1 κιλό αλεύρι
30γρ. ελαιόλαδο
15γρ. αλάτι
15γρ. ξύδι
600γρ. νερό παγωμένο
βούτυρο soft βιταμ σε θερμοκρασία δωματίου

για τη γέμιση
600γρ. φέτα
2 αυγά βιολογικά
3 κουτ. αλεύρι
3 κουτ. βούτυρο
2 ποτήρια γάλα
μοσχοκάρυδο, αλάτι
και ένα κρόκο αυγού για άλειμμα

Εκτέλεση

Ρίχνουμε το αλεύρι και στο κέντρο το λάδι, ξύδι και το αλάτι και ζυμώνουμε προσθέτοντας λίγο λίγο το νερό μέχρι να γίνει το ζυμάρι μας λείο, μαλακό και να μην κολλάει στα δάχτυλα.
Το αφήνουμε να ξεκουραστεί για 1-1.5 ώρα.
Εντωμεταξύ, βάζουμε σκούπα, σιδερώνουμε, ταΐζουμε τα παιδιά, α! και φυσικά, φτιάχνουμε την μπεσαμέλ!
Σοτάρουμε το αλεύρι στο βούτυρο, μέχρι να πάρει χρώμα και άρωμα και προσθέτουμε το γάλα χλιαρό ενώ ανακατεύουμε ζωηρά. Αφού πάρει βράσει το μείγμα, αλατομοσχοκαρυδίζουμε, και στο τέλος προσθέτουμε τα αυγά με σβέλτες κινήσεις ανακατεύοντας για να μην γίνουν ομελέτα. Το αφήνουμε στην άκρη, πλάι στο τριμμένο τυρί φέτα που είχαμε πριν θρυμματίσει αλλά ξέχασα να το αναφέρω.
Αφού πέρασε μ'αυτά και με κείνα η ώρα, πιάνουμε στα χέρια μας το ζυμάρι.
Το χωρίζουμε σε κομμάτια, όσα φύλλα έχουμε πρόθεση να κάνουμε. Εγώ είχα πρόθεση να κάνω καμιά 10αριά αλλά τελικά έκανα 18. Οπότε μην χολοσκάτε, όπως έρθουν τα πράγματα...
Τα ανοίγουμε σε μικρά κυκλάκια όπως φαίνεται στη φωτογραφία και ανα δύο τα ενώνουμε με βούτυρο στη μέση που απλώνουμε με το πινέλο.

Τα μαζεύουμε το ένα πάνω στο άλλο τα ζευγάρια, με ενδιάμεσα νισεστές για να μην κολλήσουν.

Καλό είναι να κάνετε ζυγό αριθμό από φύλλα αλλιώς κάποιο θα μείνει μαγκούφης!
Όταν τελειώσουν αυτές οι διαδικασίες, θα έχει αρχίσει να πονάει ήδη η μέση αλλά θα ναι αργά να σταματήσετε.
Συνεχίζουμε ξεκινώντας με το άνοιγμα των φύλλων.
Λαδώνουμε το ταψί και παίρνουμε το πρώτο που είχαμε κάνει ζευγάρι και περίμενε στην αναμονή περισσότερο για να μην μας κάνει σκηνή.
Το ανοίγουμε στη διάμετρο που είναι το ταψί και το στρώνουμε. Έτσι έχουμε ανοίξει 2 φύλλα με μια κίνηση! Χα χα!
Λαδώνουμε πάνω από το φύλλο και συνεχίζουμε με το επόμενο.
Βάζουμε 2 - 3 διπλά φύλλα και μετά βάζουμε τη γέμιση που εντωμεταξύ έχουμε ενσωματώσει μέσα στη μπεσαμέλ και τη φέτα.
Συνεχίζουμε με τα φύλλα το ίδιο μοτίβο. 2-3 διπλά και από πάνω και έτοιμη η -πρώτη- πίτα!
Όποιος έχει κουράγιο συνεχίζει και τη δεύτερη, αλλιώς βάλτε στην κατάψυξη τα διπλά φυλλαράκια και συνεχίζετε μια άλλη μέρα.
Εγώ η μαζόχα συνέχισα...
Στο τέλος αλείφουμε από πάνω τον κρόκο διαλυμένο σε λίγο νεράκι, και χαράσσουμε την πίτα πριν τη βάλουμε στο φούρνο στους 180 στις αντιστάσεις, να ψηθεί για μια ώρα περίπου.

Πρό

Μετά

Αυτά τα ολίγα.
Καλή επιτυχία και καλή όρεξη!

Μ.Μ

Μελιτζανομπουρεκάκια φούρνου

Πέρασε πολύς καιρός! Κόσμος πήγε, έφυγε, ήρθε, ξανάφυγε....τόσες οι δουλειές που ούτε λόγος για να βρω χρόνο για ποστ! Τώρα όμως που τα πράγματα λίγο ηρέμησαν -που λέει ο λόγος δηλαδή- και πέρασαν οι δικές μας γιορτές, σκέφτηκα να καταχωρήσω μια συνταγή που έκανα τις προάλλες στο σπίτι που ήρθαν μερικοί φίλοι για κρασάκι. Κρασάκι και μεζεδάκι λοιπόν για την παρέα και να ένα μεζεδάκι....

Υλικά

2 κιλά περίπου μελιτζάνες τσακώνικες
λάδι για τηγάνισμα
αλάτι
μπέικον σε λωρίδες

για τη γέμιση
200γρμ τυριά ανάμεικτα (φέτα, γραβιέρα, ρεγκάτο)
1 αυγό βιολογικό
λίγο δυόσμο

για την μπεσαμέλ
2κουταλιές αλεύρι
2 κουταλιές βούτυρο
1 ποτήρι περίπου γάλα
μοσχοκάρυδο
1 αυγό βιολογικό

Εκτέλεση
Ξεκινάμε κόβοντας τις μελιτζάνες κατά μήκος και βάζοντάς τες στο αλάτι και μετά στο νερό για να ξεπικρίσουν αν τυχόν είναι πικρές.. και επειδή αυτό δεν το ξέρουμε καλύτερα να το κάνουμε για να χουμε το κεφάλι μας ήσυχο! :)
Τις τηγανίζουμε και τις αφήνουμε να στραγγίξουν. Αν τις έχουμε έτοιμες από το προηγούμενο βράδυ ακόμα καλύτερα. Θα προλάβουν να ξεράσουν το λάδι καλύτερα.
Ετοιμάζουμε το μείγμα με τα τριμμένα τυριά, το αυγό και τον δυόσμο. Αλάτι δε συνιστώ να βάλετε γιατί τα τυριά είναι αλμυρά. Καλύτερα να αλατίσετε λίγο τις μελιτζάνες μετά το τηγάνισμα και την μπεσαμέλ όσο πρέπει.
Βάζουμε δύο-δύο ή τρείς-τρείς τις μελιτζάνες και στην άκρη λίγο από τη γέμιση. Το τυλίγουμε ρολό κατά μήκος και στο τέλος τα τυλίγουμε από πάνω από την αντίθετη τώρα κατεύθυνση το μπέικον για να κλείσει τα τυριά από το πλάι και να μην τρέξουν στο ταψί. Τα τοποθετούμε σε πυρεξάκι ή ταψί (εγώ προτίμησα πυρέξ για να σερβιριστούν απευθείας από κει στο μπουφέ) όπως φαίνεται στη φωτογραφία χωρίς να αφήνουμε κενά μεταξύ τους.

Ετοιμάζουμε την μπεσαμέλ. Λιώνουμε το βούτυρο και ρίχνουμε το αλεύρι και το καβουρντίζουμε ώσπου να πάρει ελαφρύ χρώμα και άρωμα και μετά ρίχνουμε το γάλα χλιαρό και ανακατεύουμε ζωηρά να μη σβολιάσει και τέλος καρυκεύουμε με αλάτι και μοσχοκάρυδο. Κατεβάζουμε από τη φωτιά μόλις πάρει μια βράση ενώ δεν σταματάμε καθόλου το ανακάτεμα!
Βάζουμε πάνω από κάθε μελιτζάνα αρκετή μπεσαμέλ αλλά όχι τόση που να σκεπάσει όλη τη μελιτζάνα για να ξεχωρίζει η κάθε μια και να μπορεί να σερβιριστεί πιο εύκολα. 

Σε αυτό το στάδιο μπορεί να μπει στο ψυγείο και να το ψήσουμε στους 200 βαθμούς μέχρι να ροδίσουν τα μπουρεκάκια, περίπου μια ώρα πριν σερβιριστεί.
Καλή επιτυχία και καλή όρεξη!

Μ.Μ

Iμαμ-μπαϊλντί

Μεγάλη βδομάδα από σήμερα και ένα φαγητό που είναι νηστίσιμο αλλά ταυτόχρονα πολύ νόστιμο είναι οι μελιτζάνες ιμάμ. Παραδοσιακά οι μελιτζάνες τηγανίζονται πριν τις γεμίσουμε κάτι που κάνει το φαγητό λίγο βαρύ, όμως εγώ αντικατέστησα αυτή τη διαδικασία -που κάνει και χάλια την κουζίνα στο τηγάνισμα εδώ που τα λέμε - με ψήσιμο της μελιτζάνας στο φούρνο. Το αποτέλεσμα δεν στερείται γεύσης, αντίθετα το κάνει και πιο ευκολοχώνευτο. Πάμε λοιπόν στα ενδότερα:

Υλικά

7-8 μελιτζάνες τσακώνικες

3 ώριμες μεγάλες ντομάτες

1/2 ματσάκι μαϊντανό

4-5 μέτρια κρεμμύδια κομμένα σε φέτες

1 ποτήρι κόκκινο ξηρό κρασί

λίγο κανέλα

4-5 σκελίδες σκόρδο

μια κουταλιά ζάχαρη

αλάτι, πιπέρι

Εκτέλεση

Πλένουμε τις μελιτζάνες και κόβουμε τα κοτσάνια. Αφαιρούμε λίγη φλούδα μπρος και πίσω  (για να πατήσει καλά στο ταψί) από την μελιτζάνα και τις βάζουμε σε ένα ταψάκι χαράσσοντας με το μαχαίρι κατά μήκος τους στο σημείο που  αφαιρέσαμε τη φλούδα 

Ρίχνουμε λάδι μέσα στην ρωγμή και επάνω από την κάθε μελιτζάνα και τις βάζουμε σε προθερμασμένο φούρνο (στους 200 βαθμούς με αέρα) να ψηθούν. Όταν δούμε ότι μαλάκωσαν καλά τις βγάζουμε και τις αφήνουμε στην άκρη.

Εντωμεταξύ φτιάχνουμε τη γέμιση.

Σοτάρουμε τα κρεμμύδια και τα σκόρδα στο λάδι μέχρι να σωθούν τα υγρά τους και να αρχίσουν να καραμελώνουν. Τα σβήνουμε με το κρασί και όταν εξατμιστεί το αλκοόλ ρίχνουμε την τριμμένη ντομάτα, τη ζάχαρη και το αλατοπίπερο. Αφήνουμε να βράσει καλά η ντομάτα (αν χρειαστεί προσθέτουμε και λίγο νεράκι) για να μαλακώσουν καλά-καλά τα κρεμμύδια (είναι πολύ σημαντικό να να μην κρατάνε τα κρεμμύδια) και λίγο πριν το τέλος προσθέτουμε τον μαϊντανό και την κανέλα. Τα βγάζουμε από τη φωτιά όταν θα έχει βράσει καλά και θα έχει μείνει το μείγμα της ντομάτας χωρίς υγρά. 

Γεμίζουμε με αυτό τις μελιτζάνες μας και στο τέλος πάνω από κάθε μελιτζάνα βάζουμε φέτες ντομάτας και πασπαλίζουμε με ρίγανη και θυμάρι.

Βάζουμε λίγο νεράκι στο ταψί και λίγο λάδι και τα φουρνίζουμε μέχρι να μαραθεί η ντοματούλα από πάνω στους 220 βαθμούς με αέρα.

Το φαγητό μας είναι έτοιμο!

Καλή επιτυχία και καλή όρεξη.

Μ.Μ

Πορτοκαλένιοι λουκουμάδες

Λουκουμάδες υπάρχουν πολλοί. Με μέλι, ταχίνι, ζάχαρη, τυρί, σοκολάτα και ότι άλλο μπορείς και έχεις έμπνευση να βάλεις από πάνω. Σκέφτηκα όμως γιατί να μην βάλω και κάτι από μέσα για αλλαγή. Έφτιαξα λοιπόν λουκουμάδες και είπα αντί για νερό στη μαγιά να βάλω φρεσκοστυμμένο χυμό πορτοκάλι και λίγο ξύσμα από τη φλούδα. Το αποτέλεσμα ήταν πολύ καλό και τώρα πια σκέφτομαι τι άλλο θα μπορούσα να βάλω για να αρωματίσω τη ζύμη. Πραγματικά η λίστα όσο πάει και μεγαλώνει...
Ας δούμε όμως αυτούς για αρχή:

Υλικά (για 10-12 μεγάλους λουκουμάδες)
20γραμ. μαγιά φρέσκια
χλιαρό χυμό από 2 πορτοκάλια
λίγο ξύσμα πορτοκαλιού
μισό κουταλάκι ζάχαρη
μισό κουταλάκι αλάτι
λίγο χλιαρό νερό
αλεύρι για όλες τις χρήσεις, όσο πάρει


Εκτέλεση
Διαλύουμε τη μαγιά στο πορτοκαλόζουμο με το νερό και ρίχνουμε το αλάτι, τη ζάχαρη και το αλεύρι μέχρι να γίνει ένας πηχτός χυλός.
Αφήνουμε τη ζύμη σε ζεστό μέρος να φουσκώσει και όταν είναι έτοιμη βάζουμε το λάδι να κάψει καλά, πολύ καλά όμως και με ένα βρεγμένο κουτάλι παίρνουμε μια-μια κουταλιά και τη ρίχνουμε στο καυτό λάδι.
Τους γυρίζουμε να πάρουν χρώμα από παντού και τους βγάζουμε μόλις ροδίσουν πάνω σε απορροφητικό χαρτί να στραγγίξουν.
Σερβίρουμε με την επικάλυψη της αρεσκείας μας.
Αυτά τα απλά,
καλή επιτυχία και καλή όρεξη!

Μ.Μ

Mανιταρόσουπα

Από χθες το απόγευμα μου καρφώθηκε η επιθυμία να φάω μανιταρόσουπα. Λίγο το κρύο που ήταν τσουχτερό, λίγο η πείνα (μάλλον πολύ η πείνα), αλλά και παράλληλα η αρχή της νηστείας που πάντα με προβληματίζει γύρω από τις κλασσικές σούπες (κοτόσουπα, κρεατόσουπα, ψαρόσουπα), με οδήγησαν στην λύση της μανιταρόσουπας. Έκανα μια σχετική έρευνα στο διαδίκτυο, διάβασα διάφορες συνταγές, νηστίσιμες και μη, και κατέληξα στην παρακάτω, βάζοντας τη δική μου πινελιά,  ομολογουμένως μεγάλη επιτυχία!

Υλικά
500γραμ. μανιτάρια άσπρα
2 πράσα
25γραμ. μαργαρίνη
ελαιόλαδο
1 ποτήρι λευκό κρασί
μοσχοκάρυδο
2 κουταλιές της σούπας αλεύρι
αλάτι
φρεσκοτριμμένο πιπέρι

για τη διακόσμηση:
λίγο μαϊντανό
μια κουταλιά κατίκι ή τυροκαυτερή

Εκτέλεση
Πλένουμε, καθαρίζουμε και ψιλοκόβουμε τα πράσα και μετά τα μανιτάρια. Σοτάρουμε τα πράσα στη μαργαρίνη και το ελαιόλαδο και αφού μαραθούν καλά, ρίχνουμε και τα μανιτάρια. Ανακατεύουμε μέχρι να βγάλουν όλα τα υγρά τους και να εξατμιστούν και τα σβήνουμε με το κρασί. Όταν εξατμιστεί καλά κι αυτό, ρίχνουμε το αλεύρι και ανακατεύουμε ζωηρά για λίγο, μετά ρίχνουμε ζεστό νερό και συνεχίζουμε το ανακάτεμα. Αλατίζουμε, πιπερώνουμε και ρίχνουμε και το μοσχοκάρυδο, ενώ ανακατεύουμε διαρκώς για να μην "πιάσει" στον πάτο.
Όταν δούμε ότι τα μανιτάρια μας μαλάκωσαν και είναι σχεδόν έτοιμα, έχουμε 2 επιλογές.
Ή αφήνουμε τη σούπα ως έχει, με τα κομματάκια των μανιταριών όλα μέσα ατόφια, ή αν θέλουμε λίγο πιο πηχτό και βελουτέ αποτέλεσμα, σουρώνουμε μερικά από αυτά (ή όλα για εντελώς βελουτέ) και τα πολτοποιούμε καλά στο μπλέντερ.
Σερβίρουμε σε ένα μπολ ή πιάτο και στο κέντρο αν δεν τη θέλουμε νηστίσιμη βάζουμε μια κουταλιά κατίκι ή τυροκαυτερή (που εγώ προτιμώ) και πασπαλίζουμε με λίγο μαϊντανό και μερικές σταγόνες ωμό ελαιόλαδο.
Αυτό ήταν,
Καλή επιτυχία και καλή όρεξη.

Μ.Μ

Σπιτικές παπαρδέλες με σπανάκι

Την πρώτη φορά που έκανα σπιτικά ζυμαρικά μου έκανε εντύπωση πως γίνεται, ένα απλό και εύκολο πιάτο, να γίνει το πιο δύσκολο και κοπιαστικό που έχεις κάνει! Βλέπετε ήθελε ζύμωμα 30λεπτά με το χέρι και σε μια ζύμη που καθόλου εύπλαστη δεν θα χαρακτήριζα...
Αυτή τη φορά, είπα να κάνω τη διαδικασία πιο εύκολη ζυμώνοντας στο μίξερ τη ζύμη αλλά βάζοντας ένα βαθμό πολυπλοκότητας παραπάνω στη ζύμη: να την χρωματίσω με σπανάκι! Και για γεύση και για χρώμα.
Έβαλα κάτω τα χαρτιά μου, τα υλικά μου και το κομπιουτεράκι και αφού πρόσθεσα, αφαίρεσα, διαίρεσα, έβγαλα από τη βασική συνταγή τις σωστές αναλογίες για να βγει το ζυμαρικό μου σωστό.

Και να που κατέληξα:

Υλικά
για τη ζύμη των ζυμαρικών
225γρ σιμιγδάλι ψιλό
95γρ αλεύρι σκληρό
75γρ σπανάκι βρασμένο, στυμμένο σε πουρέ
2 αυγά
45γρ νερό

για την γαρνιτούρα
1/2 πακέτο μανιτάρια φρέσκα
κουκουνάρι
ντομάτα λιαστή
1 σκελίδα σκόρδο
λάδι
αλάτι, πιπέρι, μοσχοκάρυδο
τριμμένο τυρί
1 ποτήρι κρασιού λευκό κρασί

Εκτέλεση
Ξεκινάμε με τη ζύμη -φυσικά- όπου βάζουμε μέσα στον κάδο του μίξερ (ή σε ένα μπολ αν δεν υπάρχει μίξερ που ζυμώνει) το σιμιγδάλι και το αλεύρι και στο κέντρο ρίχνουμε τα αυγά, το σπανάκι και το νερό και τα ανακατεύουμε και τα ζυμώνουμε μέχρι να ομογενοποιηθούν και να γίνουν μια ζύμη που θα είναι ελαστική. Για μισή ώρα. Κουράγιο.
Μετά αφήνουμε τη ζύμη να ξεκουραστεί στο ψυγείο για άλλη μισή ώρα και εμείς δεν ξεκουραζόμαστε αλλά ετοιμάζουμε την γαρνιτούρα.

Εγώ έφτιαξα για γαρνιτούρα μανιτάρια, κουκουνάρι και λιαστή ντομάτα.

Σοτάρουμε το σκόρδο λιωμένο, το κουκουνάρι και τα μανιτάρια μέχρι να πιούν τα υγρά τους και τα σβήνουμε με το κρασί.
Ρίχνουμε και την λιαστή ντομάτα κομμένη σε μικρά κομμάτια, και αλατίζουμε, πιπερώνουμε και βάζουμε και το μοσχοκάρυδο.
Μετά αφήνουμε στην άκρη αυτό, και πιάνουμε πάλι τη ζύμη.
Την χωρίζουμε σε 4 κομμάτια και πιάνουμε ένα-ένα και το ανοίγουμε σε φύλλο είτε με τον πλάστη, είτε με το ειδικό μηχάνημα για ζυμαρικά μέχρι να γίνει πάχος 1-2 χιλιοστά.
Αλευρώνουμε καλά και τις δύο επιφάνειες του φύλλου, το τυλίγουμε ρολό και το κόβουμε σε διαστήματα 3εκ. περίπου, ξετυλίγουμε τα κομμάτια και τα αφήνουμε σε ένα πιάτο μέχρι να τελειώσουμε με όλο το ζυμάρι.
Τα ρίχνουμε σε νερό αλατισμένο που βράζει, για όχι παραπάνω από 2-3 λεπτά.
Σουρώνουμε και τα ρίχνουμε στη γαρνιτούρα, ανακατεύουμε να πάει παντού το λάδι και τα υπόλοιπα υλικά, και σερβίρουμε σε πιάτο, πασπαλίζοντας με λίγο μαϊντανό και τριμμένο τυρί.
Καλή επιτυχία, καλό κουράγιο και καλή όρεξη!

Μ.Μ

Σπανακοτυρόπιτα η μοσχοβολιστή!

Δύσκολα μπορώ να αντισταθώ στον πειρασμό μιας καλοψημένης σπανακοτυρόπιτας που μοσχοβολάει στο φούρνο! Ειδικά όταν το φύλλο είναι σπιτικό, χωριάτικο, τότε η γεύση απογειώνεται!

Υλικά

για τη ζύμη:

2 1/2 φλιτζάνια αλεύρι σκληρό κίτρινο

1 1/2 φλιτζάνι νερό χλιαρό

2 1/2 κουταλιές ελαιόλαδο

1 κουταλιά ξύδι άσπρο

λίγο αλάτι

για τη γέμιση:

1/2 κιλό σπανάκι φρέσκο

1 ματσάκι φρέσκα κρεμμυδάκια

άνηθος

250γρ. τυρί φέτα

αλάτι, πιπέρι, λάδι

1 κρόκος αυγού με λίγο νερό για άλλειμα

1 φλιτζανάκι σιμιγδάλι χοντρό

Εκτέλεση

Πλένουμε το σπανάκι και το τρίβουμε με αλάτι καλά να μαραθεί και να βγάλει τα υγρά του. Τα στύβουμε γερά με τα χέρια μας λίγα-λίγα και τα βάζουμε σε ένα μεγάλο μπολ. Ψιλοκόβουμε τα κρεμμυδάκια και τον άνηθο και τα βάζουμε κι αυτά μαζί με το σπανάκι, προσθέτουμε το πιπέρι και το λάδι και ανακατεύουμε. Μπορούμε να προσθέσουμε αν θέλουμε και μάραθο ή δυόσμο ανάλογα τα γούστα μας.

Σε μια λεκάνη ρίχνουμε το αλεύρι, κάνουμε μια λακκούβα στη μέση και προσθέτουμε το λάδι, το ξύδι, το αλάτι και φτιάχνουμε το ζυμάρι σε μια μαλακιά μπάλα. Το χωρίζουμε σε 8 ίσα κομμάτια και το σκεπάζουμε για να μην στεγνώσει.

Ανοίγουμε ένα-ένα τα φύλλα και τα στρώνουμε στο ταψί λαδώνοντας ανάμεσα.

Μόλις βάλουμε τα πρώτα 4, σταματάμε, βάζουμε τη γέμιση, ρίχνουμε το σιμιγδάλι παντού για να τραβήξει τα υγρά, και τρίβουμε απο πάνω χοντροκομμένο το τυρί με τα χέρια.

Συνεχίζουμε με τα άλλα 4 φύλλα .

Χαράζουμε την επιφάνεια σε κομμάτια, και την αλείφουμε με το αυγό.

Ψήνουμε στους 180 βαθμούς με αέρα, για μια ώρα περίπου μέχρι να πάρει ωραίο χρώμα και ελέγχουμε πάντα να έχει ψηθεί καλά και από κάτω.

Καλή επιτυχία και καλή όρεξη.

Μ.Μ