Mπουγάτσα - η επιστροφή!

Είχα πει σε προηγούμενο ποστ, ότι κάθε πίτα με κρέμα συνήθως την βαφτίζουμε μπουγάτσα.
Και έτσι είχα φτιάξει αυτή την συνταγή με έτοιμο φύλλο κρούστας.
Ελα όμως που μέσα μου αυτό με έτρωγε! Και γιατί δηλαδή να μη φτιάξω εγώ φύλλο, και γιατί να μην προσπαθήσω και άλλα τέτοια που με βασανίζουν κατά καιρούς και ο άντρας μου τα συνοψίζει στην γραφική έκφραση "σε τρώει ο κ.... σου!"
Ρώτησα λοιπόν, στην πατρίδα (Θεσ/νικη) ποιο αλεύρι κάνει ωραίο φύλλο την μαστόρισσα θεία μου, το πήρα, το κουβάλησα εδώ στο νότο, (5 κιλά, ο άντρας μου όταν ξεφόρτωσε το αλεύρι ολίγον μουρμούριζε... δεν πειράζει όμως) και έκανα ένα φύλλο... μα ένα φύλλο.... άλλο πράγμα!
Τόσο λεπτό και τραγανό, δεν έχω ξαναπετύχει στη ζωή μου! Δεν το πίστευα στα μάτια μου!

1.φουρνίζουμε

2. ξεφουρνίζουμε

3. αναποδογυρίζουμε

4. κόβουμε

5. σερβίρουμε!

Η συνταγή είναι η ίδια στην κρέμα όπως πριν, και ίδια στο φύλλο όπως σε άλλες πίτες που έχω κάνει στο παρελθόν. Οπότε κατοχυρώθηκε! Όταν θέλω αλεύρι για φύλλο μπουγάτσας, διαλέγω αλεύρι Κούλα! :)


Αχ Κούλα, Κούλα....(πολύ κωλόπαιδο ο Κυριάκος! -άσχετο)

Κρεμόπιτα ή αλλιώς wannabe μπουγάτσα

H λέξη "μπουγάτσα" για μας τους βόρειους είναι ιερή. Δεν είναι απλώς μια γλυκιά πίτα με άχνη και κανέλα, η μπουγάτσα χαρακτηρίζεται από το φύλλο. Τώρα όμως που πια είμαι στο νότο, τα πράγματα δεν είναι τόσο αυστηρά. Όλες οι πίτες με κρέμα βαφτίζονται μπουγάτσες και φυσικά ούτε λόγος για μπουγάτσα με τυρί, σπανάκι, κιμά... 

Ο tempora, o mores!

Ήξερα οτι το να κάνω μπουγάτσα στο σπίτι δεν είναι εφικτό, γιατί δεν έχω την τεχνογνωσία να φτιάξω το φύλλο. Ήθελα όμως να φτιάξω κάτι που να μοιάζει αρκετά και να χει και πετυχημένη κρέμα. Τα κατάφερα λοιπόν, να φτιάξω την πρώτη μου μπουγάτσα wannabe, τουτέστιν, κρεμόπιτα για να βάζουμε και τα πράγματα στη θέση τους!

Υλικά
500γρ. φύλλο κρούστας
900γρ. γάλα φρέσκο πλήρες
75γρ. βούτυρο lurpak για την κρέμα
135γρ. σιμιγδάλι ψιλό
210γρ. ζάχαρη
1 αυγό μεγάλο
2 βανίλιες
150γρ. βούτυρο λιωμένο για τα φύλλα
άχνη ζάχαρη και κανέλα για πασπάλισμα

Εκτέλεση

Καβουρντίζουμε το σιμιγδάλι με το βούτυρο για λίγο και μετά ρίχνουμε το γάλα, τη ζάχαρη και τη βανίλια και ανακατεύουμε συνεχώς μέχρι να πήξει το μείγμα. Το βγάζουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε το αυγό ανακατεύοντας ζωηρά να μην ψηθεί. Όταν βεβαιωθούμε ότι έχει ενσωματωθεί χωρίς να διατρέχει κίνδυνο να γίνει ομελέτα, αφήνουμε το μείγμα στην άκρη να κρυώσει.

Να κρυώσει καλά όμως γιατί είναι σημαντικό να μην είναι ζεστή η κρέμα όταν θα τη βάλουμε στα φύλλα ανάμεσα. Εγώ πχ που είμαι και ανυπόμονη, πήγα βόλτα για φωτογραφίες και γύρισα μετά κάνα 2ωρο.

Μετά βουτυρώνουμε το ταψί και ένα ένα τα φύλλα, μέχρι να βάλουμε τα μισά και ρίχνουμε την κρέμα ανάμεσα. Εναλλακτικά μπορούμε να πάρουμε φύλλο-φύλλο και να τυλίξουμε την κρέμα ρολό και να την βάλουμε στριφτή στο ταψάκι. Βάζουμε και τα υπόλοιπα φύλλα με το βούτυρο και την ψήνουμε στους 180 για 35 λεπτά ανάλογα με τον φούρνο.

Τη σερβίρουμε αφού την κόψουμε κομματάκια πασπαλισμένη με άχνη ζάχαρη και κανέλα.

Καλή επιτυχία και καλή όρεξη.

Μ.Μ