Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πίτες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πίτες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2011

Mπουγάτσα - η επιστροφή!

Είχα πει σε προηγούμενο ποστ, ότι κάθε πίτα με κρέμα συνήθως την βαφτίζουμε μπουγάτσα.
Και έτσι είχα φτιάξει αυτή την συνταγή με έτοιμο φύλλο κρούστας.
Ελα όμως που μέσα μου αυτό με έτρωγε! Και γιατί δηλαδή να μη φτιάξω εγώ φύλλο, και γιατί να μην προσπαθήσω και άλλα τέτοια που με βασανίζουν κατά καιρούς και ο άντρας μου τα συνοψίζει στην γραφική έκφραση "σε τρώει ο κ.... σου!"
Ρώτησα λοιπόν, στην πατρίδα (Θεσ/νικη) ποιο αλεύρι κάνει ωραίο φύλλο την μαστόρισσα θεία μου, το πήρα, το κουβάλησα εδώ στο νότο, (5 κιλά, ο άντρας μου όταν ξεφόρτωσε το αλεύρι ολίγον μουρμούριζε... δεν πειράζει όμως) και έκανα ένα φύλλο... μα ένα φύλλο.... άλλο πράγμα!
Τόσο λεπτό και τραγανό, δεν έχω ξαναπετύχει στη ζωή μου! Δεν το πίστευα στα μάτια μου!

1.φουρνίζουμε
2. ξεφουρνίζουμε
3. αναποδογυρίζουμε
4. κόβουμε
5. σερβίρουμε!
Η συνταγή είναι η ίδια στην κρέμα όπως πριν, και ίδια στο φύλλο όπως σε άλλες πίτες που έχω κάνει στο παρελθόν. Οπότε κατοχυρώθηκε! Όταν θέλω αλεύρι για φύλλο μπουγάτσας, διαλέγω αλεύρι Κούλα! :)


Αχ Κούλα, Κούλα....(πολύ κωλόπαιδο ο Κυριάκος! -άσχετο)

Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου 2011

Κρεμόπιτα ή αλλιώς wannabe μπουγάτσα

H λέξη "μπουγάτσα" για μας τους βόρειους είναι ιερή. Δεν είναι απλώς μια γλυκιά πίτα με άχνη και κανέλα, η μπουγάτσα χαρακτηρίζεται από το φύλλο. Τώρα όμως που πια είμαι στο νότο, τα πράγματα δεν είναι τόσο αυστηρά. Όλες οι πίτες με κρέμα βαφτίζονται μπουγάτσες και φυσικά ούτε λόγος για μπουγάτσα με τυρί, σπανάκι, κιμά... 
Ο tempora, o mores!
Ήξερα οτι το να κάνω μπουγάτσα στο σπίτι δεν είναι εφικτό, γιατί δεν έχω την τεχνογνωσία να φτιάξω το φύλλο. Ήθελα όμως να φτιάξω κάτι που να μοιάζει αρκετά και να χει και πετυχημένη κρέμα. Τα κατάφερα λοιπόν, να φτιάξω την πρώτη μου μπουγάτσα wannabe, τουτέστιν, κρεμόπιτα για να βάζουμε και τα πράγματα στη θέση τους!


Υλικά
500γρ. φύλλο κρούστας
900γρ. γάλα φρέσκο πλήρες
75γρ. βούτυρο lurpak για την κρέμα
135γρ. σιμιγδάλι ψιλό
210γρ. ζάχαρη
1 αυγό μεγάλο
2 βανίλιες
150γρ. βούτυρο λιωμένο για τα φύλλα
άχνη ζάχαρη και κανέλα για πασπάλισμα

Εκτέλεση

Καβουρντίζουμε το σιμιγδάλι με το βούτυρο για λίγο και μετά ρίχνουμε το γάλα, τη ζάχαρη και τη βανίλια και ανακατεύουμε συνεχώς μέχρι να πήξει το μείγμα. Το βγάζουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε το αυγό ανακατεύοντας ζωηρά να μην ψηθεί. Όταν βεβαιωθούμε ότι έχει ενσωματωθεί χωρίς να διατρέχει κίνδυνο να γίνει ομελέτα, αφήνουμε το μείγμα στην άκρη να κρυώσει.
Να κρυώσει καλά όμως γιατί είναι σημαντικό να μην είναι ζεστή η κρέμα όταν θα τη βάλουμε στα φύλλα ανάμεσα. Εγώ πχ που είμαι και ανυπόμονη, πήγα βόλτα για φωτογραφίες και γύρισα μετά κάνα 2ωρο.
Μετά βουτυρώνουμε το ταψί και ένα ένα τα φύλλα, μέχρι να βάλουμε τα μισά και ρίχνουμε την κρέμα ανάμεσα. Εναλλακτικά μπορούμε να πάρουμε φύλλο-φύλλο και να τυλίξουμε την κρέμα ρολό και να την βάλουμε στριφτή στο ταψάκι. Βάζουμε και τα υπόλοιπα φύλλα με το βούτυρο και την ψήνουμε στους 180 για 35 λεπτά ανάλογα με τον φούρνο.
Τη σερβίρουμε αφού την κόψουμε κομματάκια πασπαλισμένη με άχνη ζάχαρη και κανέλα.
Καλή επιτυχία και καλή όρεξη.
Μ.Μ

Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 2011

Τυρόπιτα η εκλεκτή

Περίμενα καιρό να δροσίσει λιγάκι γιατί με έτρωγε το χέρι μου να ανοίξω φύλλο...και με τη ζέστη που είχε τον τελευταίο καιρό, δεν το αποφάσιζα να το κάνω. Σήμερα λοιπόν, πρώτη μέρα με βροχή, πρωτοβρόχια τα λέγαμε στο σχολείο, είπα ότι ήρθε η ώρα να φτιάξω μια τυρόπιτα. Τελικά όμως έφτιαξα δύο! Το φύλλο κ η γέμιση που έφτιαξα ήταν για δύο ταψιά και έτσι έφτιαξα το ένα και το άλλο το έβαλα στην κατάψυξη για να είναι έτοιμο για ψήσιμο όποτε το θελήσω. Τι άλλο άλλωστε μπορούσα να κάνω με τόση φέτα που είχα στο ψυγείο?


Υλικά (για 2 ταψιά)

για τα φύλλα
1 κιλό αλεύρι
30γρ. ελαιόλαδο
15γρ. αλάτι
15γρ. ξύδι
600γρ. νερό παγωμένο
βούτυρο soft βιταμ σε θερμοκρασία δωματίου

για τη γέμιση
600γρ. φέτα
2 αυγά βιολογικά
3 κουτ. αλεύρι
3 κουτ. βούτυρο
2 ποτήρια γάλα
μοσχοκάρυδο, αλάτι
και ένα κρόκο αυγού για άλειμμα

Εκτέλεση

Ρίχνουμε το αλεύρι και στο κέντρο το λάδι, ξύδι και το αλάτι και ζυμώνουμε προσθέτοντας λίγο λίγο το νερό μέχρι να γίνει το ζυμάρι μας λείο, μαλακό και να μην κολλάει στα δάχτυλα.
Το αφήνουμε να ξεκουραστεί για 1-1.5 ώρα.
Εντωμεταξύ, βάζουμε σκούπα, σιδερώνουμε, ταΐζουμε τα παιδιά, α! και φυσικά, φτιάχνουμε την μπεσαμέλ!
Σοτάρουμε το αλεύρι στο βούτυρο, μέχρι να πάρει χρώμα και άρωμα και προσθέτουμε το γάλα χλιαρό ενώ ανακατεύουμε ζωηρά. Αφού πάρει βράσει το μείγμα, αλατομοσχοκαρυδίζουμε, και στο τέλος προσθέτουμε τα αυγά με σβέλτες κινήσεις ανακατεύοντας για να μην γίνουν ομελέτα. Το αφήνουμε στην άκρη, πλάι στο τριμμένο τυρί φέτα που είχαμε πριν θρυμματίσει αλλά ξέχασα να το αναφέρω.
Αφού πέρασε μ'αυτά και με κείνα η ώρα, πιάνουμε στα χέρια μας το ζυμάρι.
Το χωρίζουμε σε κομμάτια, όσα φύλλα έχουμε πρόθεση να κάνουμε. Εγώ είχα πρόθεση να κάνω καμιά 10αριά αλλά τελικά έκανα 18. Οπότε μην χολοσκάτε, όπως έρθουν τα πράγματα...
Τα ανοίγουμε σε μικρά κυκλάκια όπως φαίνεται στη φωτογραφία και ανα δύο τα ενώνουμε με βούτυρο στη μέση που απλώνουμε με το πινέλο.


Τα μαζεύουμε το ένα πάνω στο άλλο τα ζευγάρια, με ενδιάμεσα νισεστές για να μην κολλήσουν.


Καλό είναι να κάνετε ζυγό αριθμό από φύλλα αλλιώς κάποιο θα μείνει μαγκούφης!
Όταν τελειώσουν αυτές οι διαδικασίες, θα έχει αρχίσει να πονάει ήδη η μέση αλλά θα ναι αργά να σταματήσετε.
Συνεχίζουμε ξεκινώντας με το άνοιγμα των φύλλων.
Λαδώνουμε το ταψί και παίρνουμε το πρώτο που είχαμε κάνει ζευγάρι και περίμενε στην αναμονή περισσότερο για να μην μας κάνει σκηνή.
Το ανοίγουμε στη διάμετρο που είναι το ταψί και το στρώνουμε. Έτσι έχουμε ανοίξει 2 φύλλα με μια κίνηση! Χα χα!
Λαδώνουμε πάνω από το φύλλο και συνεχίζουμε με το επόμενο.
Βάζουμε 2 - 3 διπλά φύλλα και μετά βάζουμε τη γέμιση που εντωμεταξύ έχουμε ενσωματώσει μέσα στη μπεσαμέλ και τη φέτα.
Συνεχίζουμε με τα φύλλα το ίδιο μοτίβο. 2-3 διπλά και από πάνω και έτοιμη η -πρώτη- πίτα!
Όποιος έχει κουράγιο συνεχίζει και τη δεύτερη, αλλιώς βάλτε στην κατάψυξη τα διπλά φυλλαράκια και συνεχίζετε μια άλλη μέρα.
Εγώ η μαζόχα συνέχισα...
Στο τέλος αλείφουμε από πάνω τον κρόκο διαλυμένο σε λίγο νεράκι, και χαράσσουμε την πίτα πριν τη βάλουμε στο φούρνο στους 180 στις αντιστάσεις, να ψηθεί για μια ώρα περίπου.
Πρό
Μετά













Αυτά τα ολίγα.
Καλή επιτυχία και καλή όρεξη!
Μ.Μ

Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2011

Σπανακοτυρόπιτα η μοσχοβολιστή!

Δύσκολα μπορώ να αντισταθώ στον πειρασμό μιας καλοψημένης σπανακοτυρόπιτας που μοσχοβολάει στο φούρνο! Ειδικά όταν το φύλλο είναι σπιτικό, χωριάτικο, τότε η γεύση απογειώνεται!

Υλικά
για τη ζύμη:
2 1/2 φλιτζάνια αλεύρι σκληρό κίτρινο
1 1/2 φλιτζάνι νερό χλιαρό
2 1/2 κουταλιές ελαιόλαδο
1 κουταλιά ξύδι άσπρο
λίγο αλάτι

για τη γέμιση:
1/2 κιλό σπανάκι φρέσκο
1 ματσάκι φρέσκα κρεμμυδάκια
άνηθος
250γρ. τυρί φέτα
αλάτι, πιπέρι, λάδι
1 κρόκος αυγού με λίγο νερό για άλλειμα
1 φλιτζανάκι σιμιγδάλι χοντρό

Εκτέλεση
Πλένουμε το σπανάκι και το τρίβουμε με αλάτι καλά να μαραθεί και να βγάλει τα υγρά του. Τα στύβουμε γερά με τα χέρια μας λίγα-λίγα και τα βάζουμε σε ένα μεγάλο μπολ. Ψιλοκόβουμε τα κρεμμυδάκια και τον άνηθο και τα βάζουμε κι αυτά μαζί με το σπανάκι, προσθέτουμε το πιπέρι και το λάδι και ανακατεύουμε. Μπορούμε να προσθέσουμε αν θέλουμε και μάραθο ή δυόσμο ανάλογα τα γούστα μας.
Σε μια λεκάνη ρίχνουμε το αλεύρι, κάνουμε μια λακκούβα στη μέση και προσθέτουμε το λάδι, το ξύδι, το αλάτι και φτιάχνουμε το ζυμάρι σε μια μαλακιά μπάλα. Το χωρίζουμε σε 8 ίσα κομμάτια και το σκεπάζουμε για να μην στεγνώσει.
Ανοίγουμε ένα-ένα τα φύλλα και τα στρώνουμε στο ταψί λαδώνοντας ανάμεσα.
Μόλις βάλουμε τα πρώτα 4, σταματάμε, βάζουμε τη γέμιση, ρίχνουμε το σιμιγδάλι παντού για να τραβήξει τα υγρά, και τρίβουμε απο πάνω χοντροκομμένο το τυρί με τα χέρια.
Συνεχίζουμε με τα άλλα 4 φύλλα .
Χαράζουμε την επιφάνεια σε κομμάτια, και την αλείφουμε με το αυγό.
Ψήνουμε στους 180 βαθμούς με αέρα, για μια ώρα περίπου μέχρι να πάρει ωραίο χρώμα και ελέγχουμε πάντα να έχει ψηθεί καλά και από κάτω.
Καλή επιτυχία και καλή όρεξη.
Μ.Μ