Kρέπες με κοτόπουλο, πιπεριές και μανιτάρια

Οι κρέπες είναι ένα πιάτο που πάντα με δελεάζει, ακόμα και όταν δεν πεινάω! Και η εκδοχές που μπορείς να δημιουργήσεις πραγματικά απεριόριστες! Και σε γλυκό και σε αλμυρό. Χθες το βράδυ έφτιαξα για τα παιδιά κρέπες με μερέντα και παγωτό. Έφτιαξα όμως τόσες (διπλή δόση), που έφταναν για να φτιάξω και σήμερα αλμυρές. Κατόπιν ωρίμου σκέψεως, κατέληξα να τις φτιάξω με κοτόπουλο, πιπεριές και μανιτάρια. Και κρέμα γάλακτος φυσικά, γιατί η κρέπα λατρεύει την κρέμα γάλακτος...

Υλικά για 8 κρέπες:
1 δόση  βασική συνταγή για κρέπες
1 κίτρινη πιπεριά
1 πορτοκαλί πιπεριά
1 φιλέτο κοτόπουλο στήθος
4-5 μεγάλα μανιτάρια άσπρα
400ml κρέμα γάλακτος
1 μέτριο ξερό κρεμμύδι
1 σκελίδα σκόρδο
1 ποτήρι λευκό κρασί
Λίγο τριμμένο κεφαλοτύρι
μοσχοκάρυδο, κόλιανδρο
αλάτι, πιπέρι

Εκτέλεση
Ετοιμάζουμε τις κρέπες σύμφωνα με τη συνταγή και τις αφήνουμε στην άκρη. Εγώ τις είχα φτιάξει από την προηγούμενη μέρα και τις είχα στο ψυγείο μέσα σε finobag και αντικολλητικό χαρτί.
Σε ένα μεγάλο τηγάνι σοτάρουμε το κρεμμύδι με το σκόρδο ψιλοκομμένα, και συνεχίζουμε ρίχνοντας τα μανιτάρια, και τις πιπεριές. Όταν σωθούν τα υγρά τους ρίχνουμε το κοτόπουλο ψιλοκομμένο και το φέρνουμε μερικές βόλτες μέχρι να ασπρίσει. Σβήνουμε με το κρασί, αλατοπιπερώνουμε και καρυκεύουμε και όταν το κρασί σωθεί ρίχνουμε λίγη κρέμα γάλακτος (150ml). Όταν η σάλτσα αρχίσει και πήζει, το κατεβάζουμε από τη φωτιά λίγο να κρυώσει για να μπορέσουμε να το δουλέψουμε στη συνέχεια.

Παίρνουμε μια κρέπα πάνω στον πάγκο μας και βάζουμε μέσα 2-3 κουταλιές από τη γέμιση που φτιάξαμε κατά μήκος της μιας πλευράς όπως στη φωτογραφία. Πασπαλίζουμε με λίγο τυρί και διπλώνουμε. Συνεχίζουμε μέχρι να γεμίσει το πυρέξ μας. Το δικό μου πήρε 8 κρέπες.

Περίσσεψε λίγη γέμιση και κανείς δε φάνηκε να προβληματίστηκε γιαυτό. Σε λίγο είχε μυστηριωδώς εξαφανιστεί.
Ρίχνουμε από πάνω από τις κρέπες την υπόλοιπη κρέμα γάλακτος και λίγο τυρί ακόμα.

Ψήνουμε στους 220 βαθμούς με αέρα, μέχρι να πήξει η κρέμα και να ροδίσει το τυρί. Γρήγορα συμβαίνουν και τα δύο.
Τώρα, καλό είναι να κρατηθείτε και να περιμένετε λίγο να γίνει χλιαρό το φαγητό γιατί έτσι αναδεικνύεται καλύτερα η γεύση του. Όμως ξέρω, είναι δύσκολο. Δεν πειράζει, πάντα υπάρχει και η απογευματινή λιγούρα...
Καλή επιτυχία και καλή όρεξη.

Μ.Μ.

Mπουγάτσα - η επιστροφή!

Είχα πει σε προηγούμενο ποστ, ότι κάθε πίτα με κρέμα συνήθως την βαφτίζουμε μπουγάτσα.
Και έτσι είχα φτιάξει αυτή την συνταγή με έτοιμο φύλλο κρούστας.
Ελα όμως που μέσα μου αυτό με έτρωγε! Και γιατί δηλαδή να μη φτιάξω εγώ φύλλο, και γιατί να μην προσπαθήσω και άλλα τέτοια που με βασανίζουν κατά καιρούς και ο άντρας μου τα συνοψίζει στην γραφική έκφραση "σε τρώει ο κ.... σου!"
Ρώτησα λοιπόν, στην πατρίδα (Θεσ/νικη) ποιο αλεύρι κάνει ωραίο φύλλο την μαστόρισσα θεία μου, το πήρα, το κουβάλησα εδώ στο νότο, (5 κιλά, ο άντρας μου όταν ξεφόρτωσε το αλεύρι ολίγον μουρμούριζε... δεν πειράζει όμως) και έκανα ένα φύλλο... μα ένα φύλλο.... άλλο πράγμα!
Τόσο λεπτό και τραγανό, δεν έχω ξαναπετύχει στη ζωή μου! Δεν το πίστευα στα μάτια μου!

1.φουρνίζουμε

2. ξεφουρνίζουμε

3. αναποδογυρίζουμε

4. κόβουμε

5. σερβίρουμε!

Η συνταγή είναι η ίδια στην κρέμα όπως πριν, και ίδια στο φύλλο όπως σε άλλες πίτες που έχω κάνει στο παρελθόν. Οπότε κατοχυρώθηκε! Όταν θέλω αλεύρι για φύλλο μπουγάτσας, διαλέγω αλεύρι Κούλα! :)


Αχ Κούλα, Κούλα....(πολύ κωλόπαιδο ο Κυριάκος! -άσχετο)

Sweet October!

Ο Οκτώβριος εξελίχθηκε τελικά ως ο μήνας των μπισκότων και των cupcakes!
Aπο τη στιγμή που ξεκίνησα να φτιάχνω, δεν είχα σταματημό! Τι ζαχαρόπαστες, τι βουτυρόκρεμες, τι γλάσα... όλα τα δοκίμασα και εξακολουθώ να τα δοκιμάζω και να βελτιώνω κάθε φορά την τεχνική μου!
Νομίζω οτι βρήκα αυτό που ήθελα πάντα να κάνω: να συνδυάσω τις δύο μεγάλες μου αγάπες! Την κουζίνα και την ζωγραφική!
Βουτηγμένη λοιπόν στην άχνη και στο βούτυρο σχεδόν καθημερινά, μετά απο τα cupcakes σας παρουσιάζω μερικά απο τα δημιουργήματά μου σε χριστουγεννιάτικα μπισκότα και έπονται κιάλλα όσο θα πλησιάζουμε προς τις γιορτές!

Mπισκότα σαμπλέ

Πάντα τα είχα στην καρδιά μου ως τα αγαπημένα μου. Όπου τα έβρισκα αυτά προτιμούσα. Η αλήθεια είναι ότι δεν ήξερα ακριβώς το όνομά τους αλλά τελευταία το έμαθα και αυτό. Χάρη στη συνταγή που βρήκα τυχαία σερφάροντας στο διαδίκτυο.

Την δοκίμασα με κακάο και αμύγδαλα, σκέτα με παπαρουνόσπορο, ανάμεικτα και φυσικά το αποτέλεσμα με αποζημίωσε!

Συνταγή δεν θα γράψω, την έχουν ήδη γράψει άλλοι

Εγώ απλά θα ανεβάσω τη φωτογραφία από τα αγαπημένα μου σαμπλεδάκια που δε χορταίνω να τα βλέπω, να τα φωτογραφίζω και να τα τρώω φυσικά! 

Ευχαριστώ Βίκυ για τη συνταγή! Είναι πραγματικά υπέροχη!!!

Πορτοκαλένιοι λουκουμάδες

Λουκουμάδες υπάρχουν πολλοί. Με μέλι, ταχίνι, ζάχαρη, τυρί, σοκολάτα και ότι άλλο μπορείς και έχεις έμπνευση να βάλεις από πάνω. Σκέφτηκα όμως γιατί να μην βάλω και κάτι από μέσα για αλλαγή. Έφτιαξα λοιπόν λουκουμάδες και είπα αντί για νερό στη μαγιά να βάλω φρεσκοστυμμένο χυμό πορτοκάλι και λίγο ξύσμα από τη φλούδα. Το αποτέλεσμα ήταν πολύ καλό και τώρα πια σκέφτομαι τι άλλο θα μπορούσα να βάλω για να αρωματίσω τη ζύμη. Πραγματικά η λίστα όσο πάει και μεγαλώνει...
Ας δούμε όμως αυτούς για αρχή:

Υλικά (για 10-12 μεγάλους λουκουμάδες)
20γραμ. μαγιά φρέσκια
χλιαρό χυμό από 2 πορτοκάλια
λίγο ξύσμα πορτοκαλιού
μισό κουταλάκι ζάχαρη
μισό κουταλάκι αλάτι
λίγο χλιαρό νερό
αλεύρι για όλες τις χρήσεις, όσο πάρει


Εκτέλεση
Διαλύουμε τη μαγιά στο πορτοκαλόζουμο με το νερό και ρίχνουμε το αλάτι, τη ζάχαρη και το αλεύρι μέχρι να γίνει ένας πηχτός χυλός.
Αφήνουμε τη ζύμη σε ζεστό μέρος να φουσκώσει και όταν είναι έτοιμη βάζουμε το λάδι να κάψει καλά, πολύ καλά όμως και με ένα βρεγμένο κουτάλι παίρνουμε μια-μια κουταλιά και τη ρίχνουμε στο καυτό λάδι.
Τους γυρίζουμε να πάρουν χρώμα από παντού και τους βγάζουμε μόλις ροδίσουν πάνω σε απορροφητικό χαρτί να στραγγίξουν.
Σερβίρουμε με την επικάλυψη της αρεσκείας μας.
Αυτά τα απλά,
καλή επιτυχία και καλή όρεξη!

Μ.Μ

Το ψωμί... ψωμάκι!

Η αναζήτηση ενός καλού ψωμιού μπορεί να γίνει πολύ σοβαρή υπόθεση... Γιαυτό και γω για μεγάλο χρονικό διάστημα 2-3 ετών έχοντας ψάξει αρκετά σε φούρνους και πρατήρια, είχα καταλήξει να φτιάχνω το δικό μου ψωμί, ζυμωτό και παραδοσιακό, με προζύμι, χωρίς αρτοπαρασκευαστές, χωρίς εύκολες λύσεις. Η μόνη πολυτέλεια στην οποία ενέδωσα τελικά όταν έμεινα έγκυος και δεν μπορούσα να ζυμώνω με τα χέρια μου, ήταν ένα δυνατό μίξερ για να αντέχει να ανακατεύει τη ζύμη χωρίς να καίγεται το μοτέρ του...(και χωρίς να κουράζομαι εγώ)

Το πρόβλημα που συνήθως μου δημιουργούσε στο τραπέζι όταν το έβγαζα, ήταν οτι δύσκολα ξεκολλούσε κάποιος απο το ψωμί, για να δοκιμάσει το κυρίως γεύμα....

Υλικά (για ένα μεγάλο καρβέλι)

1 1/2 κιλό περίπου αλεύρι κίτρινο (σκληρό) βιολογικό
1 δόση προζύμι
2 κουταλιές της σούπας μέλι
1 κουταλιά της σούπας αλάτι
3 φλιτζάνια χλιαρό νερό

Εκτέλεση

Το προηγούμενο βράδυ "πιάνω" το προζύμι. Δηλαδή, σε ένα μπολ βάζω το προζύμι που έχω προμηθευτεί ή έχω κρατήσει από προηγούμενη φορά, διαλύοντάς το με 1 φλιτζάνι χλιαρό νερό. Προσθέτω αλεύρι ώσπου να γίνει ένας χυλός πηχτός. Το σκεπάζω και το αφήνω σε ζεστό μέρος για όλο το βράδυ να φουσκώσει.

Την άλλη μέρα, διαλύω το μέλι  και το αλάτι σε ζεστό νερό να λιώσουν καλά, και προσθέτω και ένα κρύο φλιτζάνι νερό, ώστε να έχουμε ένα χλιαρό μείγμα που δεν θα κινδυνέψει να καταστρέψει το προζύμι μας. Τα ρίχνω στον κάδο του μίξερ, μαζί με το προζύμι που έφτιαξα την προηγούμενη νύχτα, και προσθέτω λίγο-λίγο το αλεύρι ενώ αυτό αναδεύει, μέχρι να γίνει μια ζύμη ελαστική και μαλακή.

Αν δεν υπάρχει μίξερ, φυσικά η διαδικασία γίνεται με τα χέρια μέσα σε ένα μεγάλο μπολ.

Γύρω στα 10 λεπτά ζυμώματος με το μίξερ, 15 με τα χέρια και το αφήνουμε να ξεκουραστεί και να φουσκώσει ώσπου να γίνει διπλάσιο σε όγκο σε ζεστό μέρος, σκεπασμένο και κουκουλωμένο με πετσέτες και κουβέρτες. 

2-3 ώρες μετά, ανάλογα τη θερμοκρασία του χώρου και την δύναμη που θα έχει το προζύμι, το ζυμάρι φουσκώνει και το ξαναζυμώνουμε αυτή τη φορά όμως του δίνουμε και το σχήμα που θέλουμε στο ταψί που θα το ψήσουμε. Στρόγγυλο ή μακρόστενο, πάνω σε μια λαδόκολλα για να μην κολλήσει, το χαράζουμε ή το τρυπάμε στην επιφάνεια με ένα καλαμάκι για να μην σκάσει όπου θέλει αυτό στο ψήσιμο και ξανά το αφήνουμε να φουσκώσει σκεπασμένο με μια πετσέτα για καμιά ώρα. 

Εντωμεταξύ εμείς ετοιμάζουμε και τον φούρνο προθερμαίνοντάς τον στους 180 βαθμούς με αέρα και βάζουμε και ένα σκεύος με νερό στον πάτο του φούρνου για να διατηρεί υγρασία καθώς θα ψήνεται το ψωμί. Φουρνίζουμε όταν είμαστε έτοιμοι και για την πρώτη μισή ώρα στους 180, και μετά αφαιρούμε το νερό και συνεχίζουμε στους 200 για άλλη μισή ώρα περίπου μέχρι να ροδίσει η επιφάνεια και το ψωμί να ψηθεί καλά. Το καταλαβαίνουμε αν όταν το βγάλουμε από το φούρνο κάνει τον χαρακτηριστικό κούφιο ήχο όταν χτυπήσουμε τον πάτο του.

Το αφήνουμε να κρυώσει σε μια σχάρα πάνω, και κόβουμε για να φάμε κατά βούληση!

Καλή επιτυχία και καλή όρεξη. 

Μ.Μ

Χίλιες και μια ... πίτσες!

Οταν γνώρισα τον άντρα μου, και έφτασε η Σαρακοστή (πιο πριν δεν με απασχολούσε η νηστεία), αυτό που περισσότερο μου έλειπε ήταν να φάω μια νόστιμη πίτσα.
Οι νηστήσιμες που έβρισκα σε κάποιες πιτσαρίες ήταν επιεικώς απαράδεκτες, και κάτι έπρεπε να κάνω γιαυτό.
Οταν λοιπόν, βρήκα στο σούπερ μάρκετ φυτικό κίτρινο τυρί, είπα να φτιάξω τη δική μου πίτσα.
Είχε μεγάλη επιτυχία και απο τότε, η περίοδος της νηστείας έχει ένα λόγο να είναι πιο λαχταριστή:
Να λοιπόν ο λόγος:

Υλικά
για τη ζύμη:
1 φλυτζάνι τσαγιού χλιαρό νερό
30γρ. μαγιά φρέσκια
1 κοφτό κουταλάκι αλάτι
1 κοφτό κουταλάκι ζάχαρη
1/2 φλυτζάνι τσαγιού ελαιόλαδο
όσο πάρει αλεύρι για όλες τις χρήσεις.

για την επικάλυψη και τη σάλτσα:
1 ντομάτα σε λεπτές φέτες (ξεσποριασμένες)
1 κρεμμύδι σε ροδέλες
10 φέτες φυτικό κίτρινο τυρί
μισό πακέτο μανιτάρια φρέσκα
πατέ ελιάς ή ελιά σε φέτες
1 πράσινη πιπεριά
500γραμ. σάλτσα ντομάτας
λίγο σκόρδο
βασιλικό
λάδι

Εκτέλεση

Δυαλύουμε τη μαγιά στο χλιαρό νερό και προσθέτουμε λίγο αλεύρι να γίνει χυλός σαν αυτό για λουκουμάδες. Αφήνουμε τη ζύμη να φουσκώσει, ανοιχτή σε μπωλ, μέσα στο φούρνο που είναι στους 50βαθμούς, σκεπασμένη με πετσέτα , μέχρι να διπλασιαστεί περίπου σε όγκο (περίπου 25 λεπτά).
Εντωμεταξύ ετοιμάζουμε τη σάλτσα ντομάτας.
Βράζουμε σάλτσα, λίγο σκόρδο, βασιλικό, αλάτι και λάδι μέχρι να γίνει μια πηχτή σάλτσα. Αν μας περισέψει φτιάχνουμε ωραία μακαρονάδα ναπολιτέν την άλλη μέρα.
Μολις φουσκώσει η ζύμη, προσθέτουμε το λάδι, το αλάτι και τη ζάχαρη, και όσο αλεύρι χρειαστεί ωστε να γίνει μια ζύμη μαλακιά, λεία που να μην κολλάει στα δάχτυλα.
Ορισμένες φορές βάζω και λίγο λιωμμένο σκόρδο και λίγη ρίγανη μέσα στη ζύμη για περισσότερο άρωμα.
Ξαναβάζουμε το ζυμάρι στο φούρνο όπως πριν μέχρι να διπλασιαστεί σε όγκο, και εντωμεταξύ κόβουμε τα λαχανικά.
Οταν φουσκώσει το στρώνουμε στο ταψί μας που έχουμε βάλει κάτω αντικολλητικό χαρτί (ή λάδι αλλά γίνεται πιο λαδερή). Πρώτα βάζουμε λίγη σάλτσα, μετά το τυρί και μετά τα υπόλοιπα υλικά εδώ και κει όπως γίνεται στην πίτσα.

Αλατίζουμε λιγάκι απο πάνω γιατί αυτό το τυρί δεν είναι αλμυρό, και στάζουμε και λίγες σταγόνες λάδι.
Ψήνουμε για 25 λεπτά στους 200βαθμούς με αέρα, όσπου να ροδίσει η πίτσα.
Εννοείται πως και εκτός νηστείας αυτή κάνω μόνο που δεν βάζω φυτικό τυρί αλλά κανονικό και ότι άλλο αλλαντικό θέλω. Ομως τότε, δεν προσθέτω καθόλου αλάτι.
Καλή επιτυχία και καλή όρεξη.

Μ.Μ

Κουλουράκια λαδιού

Τα συγκεκριμμένα κουλουράκια τα φτιάχνω εδώ και 20 χρόνια! Τα ανακάλυψα σε ένα βιβλίο συνταγών και έκανα ορισμένες παραλλαγές και βελτιώσεις. Εκτός απο την κλασική συνταγή, τα δοκίμασα σήμερα με φρουκτόζη και η υφή τους άλλαξε ριζικά! Εγιναν πιο αφράτα και λίγο ξέφυγαν απο την συμπαγή μορφή που συνήθως έχουν. Εγώ πάντως όποτε τα κάνω και με όποιο τρόπο, στο τέλος τα βάζω μέσα σε τάπερ που κλείνει για να διατηρηθούν μαλακά και να μην ξεραθούν.
Ορίστε λοιπόν η συνταγή:

Υλικά για τη βασική συνταγή

1 ποτήρι νερού καλαμποκέλαιο
1 ποτήρι νερού ζάχαρη (ή φρουκτόζη)
1 ποτήρι νερού φρέσκο χυμό πορτοκάλι
αλεύρι για όλες τις χρήσεις (γύρω στο κιλό, ανάλογα με το πόσο μεγάλο θαναι το ποτήρι του νερού στα υγρά)
χυμό απο μισό λεμόνι
1 κοφτό κουταλάκι σόδα
1 κουταλάκι μπέικιν πάουντερ
ξύσμα πορτοκαλιού-λεμονιού

αυγό για το άλειμμα (χωρίς αυτό, η συνταγή είναι νηστίσιμη)
(οι παραλλαγές που μπορεί κανείς να κάνει, αφορούν στο να προσθέσει εναλλακτικά μαστίχα, τζίντζερ, κάρδαμο, βανίλια, αφαιρώντας το ξύσμα δίνοντας έτσι διαφορετικό αρωμα κάθε φορά στα κουλουράκια)

Εκτέλεση

Δυαλύουμε τη σόδα στο χυμό λεμονιού, και την ανακατεύουμε με το πορτοκάλι, το λάδι, τη ζάχαρη, το ξύσμα (ή τα άλλα μπαχαρικά). Ρίχουμε το μπέικιν στο αλεύρι και σιγά σιγά το ενσωματώνουμε και αυτό στο μείγμα ώσπου να γίνει μια ζύμη μαλακιά που να πλάθεται εύκολα και να μην κολλάει στα δάχτυλα.

Πλάθουμε τα κουλουράκια σε επιθυμητό σχήμα (εγώ προτιμώ τις κλασικές πλεξούδες εκτός κιαν κάνω τα Χριστούγεννα με φορμίτσες και γλάσο σχεδιάκια) τα αλείφουμε με το αυγό και τα ψήνουμε στον αέρα στους 170 βαθμούς στη μέση του φούρνου για 13-15 λεπτά ανάλογα πόσο δυνατός είναι ο φούρνος σας.
Οταν κρυώσουν τα κλείνουμε σε μπωλ και είναι πάντα έτοιμα και λαχταριστά!
καλή όρεξη και καλή επιτυχία.

Μ.Μ