Mπουγάτσα - η επιστροφή!

Είχα πει σε προηγούμενο ποστ, ότι κάθε πίτα με κρέμα συνήθως την βαφτίζουμε μπουγάτσα.
Και έτσι είχα φτιάξει αυτή την συνταγή με έτοιμο φύλλο κρούστας.
Ελα όμως που μέσα μου αυτό με έτρωγε! Και γιατί δηλαδή να μη φτιάξω εγώ φύλλο, και γιατί να μην προσπαθήσω και άλλα τέτοια που με βασανίζουν κατά καιρούς και ο άντρας μου τα συνοψίζει στην γραφική έκφραση "σε τρώει ο κ.... σου!"
Ρώτησα λοιπόν, στην πατρίδα (Θεσ/νικη) ποιο αλεύρι κάνει ωραίο φύλλο την μαστόρισσα θεία μου, το πήρα, το κουβάλησα εδώ στο νότο, (5 κιλά, ο άντρας μου όταν ξεφόρτωσε το αλεύρι ολίγον μουρμούριζε... δεν πειράζει όμως) και έκανα ένα φύλλο... μα ένα φύλλο.... άλλο πράγμα!
Τόσο λεπτό και τραγανό, δεν έχω ξαναπετύχει στη ζωή μου! Δεν το πίστευα στα μάτια μου!

1.φουρνίζουμε

2. ξεφουρνίζουμε

3. αναποδογυρίζουμε

4. κόβουμε

5. σερβίρουμε!

Η συνταγή είναι η ίδια στην κρέμα όπως πριν, και ίδια στο φύλλο όπως σε άλλες πίτες που έχω κάνει στο παρελθόν. Οπότε κατοχυρώθηκε! Όταν θέλω αλεύρι για φύλλο μπουγάτσας, διαλέγω αλεύρι Κούλα! :)


Αχ Κούλα, Κούλα....(πολύ κωλόπαιδο ο Κυριάκος! -άσχετο)

ρυζότο αλα γεμιστά!

Τα γεμιστά είναι το αγαπημένο μου φαγητό! Ομως το χειμώνα που οι ντομάτες δεν είναι στα καλύτερά τους, είναι λίγο δύσκολο να βρεις τις κατακόκκινες, ώριμες, γλυκές ντομάτες που λατρεύω να γεμίζω -και να τρώω- το καλοκαίρι. Αυτός όμως δεν είναι λόγος να μην απολαύσουμε την υπέροχη γέμιση σε ένα ρυζότο ντοματένιο με τα αρώματα των γεμιστών και κάτι παραπάνω...

Υλικά:
(για 3-4 άτομα)
1 κούπα ρύζι καρολίνα
1 μέτριο κρεμμύδι ξερό
2 μέτριες ντομάτες
1 1/2 λίτρο έτοιμο σπιτικό ζωμό κότας
μαϊντανό
θυμάρι
δυόσμο
τριμμένο τυρί πεκορίνο
λίγο κανέλα
λίγο μοσχοκάρυδο
Λάδι

για γαρνίρισμα:
λίγα φυλλαράκια μαϊντανό
σκόνη τσίλι
φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Εκτέλεση
Σοτάρουμε το κρεμμύδι στο λάδι και μετά ρίχνουμε την ντομάτα τριμμένη στον τρίφτη. Ανακατεύουμε λίγο και ρίχνουμε το ρύζι. Στη συνέχεια προσθέτουμε λίγο από το ζωμό στο ρύζι μέχρι να το "πιει" και μετά λίγο ακόμα. Αυτή τη διαδικασία την συνεχίζουμε ως το τέλος που θα δούμε ότι το ρύζι μαλάκωσε. Κάπου στη μέση προσθέτουμε τα μυρωδικά και τα μπαχαρικά μας. Όταν είμαστε έτοιμοι να το κατεβάσουμε φροντίζουμε να είναι χυλωμένο και όχι στεγνό, προσθέτουμε και το πεκορίνο και το τρώμε χωρίς να περιμένουμε περισσότερο από 5 λεπτά. Γαρνίρουμε από πάνω με λίγο φρεσκοτριμμένο πιπέρι και λίγο μέτρια καυτερή σκόνη τσίλι, αν αγαπάμε λίγη ένταση και φυλλαράκια μαϊντανού.

Sweet October!

Ο Οκτώβριος εξελίχθηκε τελικά ως ο μήνας των μπισκότων και των cupcakes!
Aπο τη στιγμή που ξεκίνησα να φτιάχνω, δεν είχα σταματημό! Τι ζαχαρόπαστες, τι βουτυρόκρεμες, τι γλάσα... όλα τα δοκίμασα και εξακολουθώ να τα δοκιμάζω και να βελτιώνω κάθε φορά την τεχνική μου!
Νομίζω οτι βρήκα αυτό που ήθελα πάντα να κάνω: να συνδυάσω τις δύο μεγάλες μου αγάπες! Την κουζίνα και την ζωγραφική!
Βουτηγμένη λοιπόν στην άχνη και στο βούτυρο σχεδόν καθημερινά, μετά απο τα cupcakes σας παρουσιάζω μερικά απο τα δημιουργήματά μου σε χριστουγεννιάτικα μπισκότα και έπονται κιάλλα όσο θα πλησιάζουμε προς τις γιορτές!

Τα δικά μου cupcakes!

Σήμερα έφτιαξα και γω τα πρώτα μου cupcakes!

Πολλά έχω ακόμα να μάθω... αλλά η επαφή με την ζαχαρόπαστα για να φτιάξω τη διακόσμηση, με γύρισε πίσω στην εποχή της πλαστελίνης! Πολλά απο τα κόλπα που χρησιμοποιούσα τότε ξεθάφτηκαν απο το υποσυνείδητο σιγά-σιγά...

Η δε κόρη μου, βρήκε τη χαρά της να παίζει με τα μικρά κομμάτια που περίσευαν και ότι δεν της άρεζε πολύ απλά, το έτρωγε! (Και γω το ίδιο!)

Mπισκότα σαμπλέ

Πάντα τα είχα στην καρδιά μου ως τα αγαπημένα μου. Όπου τα έβρισκα αυτά προτιμούσα. Η αλήθεια είναι ότι δεν ήξερα ακριβώς το όνομά τους αλλά τελευταία το έμαθα και αυτό. Χάρη στη συνταγή που βρήκα τυχαία σερφάροντας στο διαδίκτυο.

Την δοκίμασα με κακάο και αμύγδαλα, σκέτα με παπαρουνόσπορο, ανάμεικτα και φυσικά το αποτέλεσμα με αποζημίωσε!

Συνταγή δεν θα γράψω, την έχουν ήδη γράψει άλλοι

Εγώ απλά θα ανεβάσω τη φωτογραφία από τα αγαπημένα μου σαμπλεδάκια που δε χορταίνω να τα βλέπω, να τα φωτογραφίζω και να τα τρώω φυσικά! 

Ευχαριστώ Βίκυ για τη συνταγή! Είναι πραγματικά υπέροχη!!!

Κρεμόπιτα ή αλλιώς wannabe μπουγάτσα

H λέξη "μπουγάτσα" για μας τους βόρειους είναι ιερή. Δεν είναι απλώς μια γλυκιά πίτα με άχνη και κανέλα, η μπουγάτσα χαρακτηρίζεται από το φύλλο. Τώρα όμως που πια είμαι στο νότο, τα πράγματα δεν είναι τόσο αυστηρά. Όλες οι πίτες με κρέμα βαφτίζονται μπουγάτσες και φυσικά ούτε λόγος για μπουγάτσα με τυρί, σπανάκι, κιμά... 

Ο tempora, o mores!

Ήξερα οτι το να κάνω μπουγάτσα στο σπίτι δεν είναι εφικτό, γιατί δεν έχω την τεχνογνωσία να φτιάξω το φύλλο. Ήθελα όμως να φτιάξω κάτι που να μοιάζει αρκετά και να χει και πετυχημένη κρέμα. Τα κατάφερα λοιπόν, να φτιάξω την πρώτη μου μπουγάτσα wannabe, τουτέστιν, κρεμόπιτα για να βάζουμε και τα πράγματα στη θέση τους!

Υλικά
500γρ. φύλλο κρούστας
900γρ. γάλα φρέσκο πλήρες
75γρ. βούτυρο lurpak για την κρέμα
135γρ. σιμιγδάλι ψιλό
210γρ. ζάχαρη
1 αυγό μεγάλο
2 βανίλιες
150γρ. βούτυρο λιωμένο για τα φύλλα
άχνη ζάχαρη και κανέλα για πασπάλισμα

Εκτέλεση

Καβουρντίζουμε το σιμιγδάλι με το βούτυρο για λίγο και μετά ρίχνουμε το γάλα, τη ζάχαρη και τη βανίλια και ανακατεύουμε συνεχώς μέχρι να πήξει το μείγμα. Το βγάζουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε το αυγό ανακατεύοντας ζωηρά να μην ψηθεί. Όταν βεβαιωθούμε ότι έχει ενσωματωθεί χωρίς να διατρέχει κίνδυνο να γίνει ομελέτα, αφήνουμε το μείγμα στην άκρη να κρυώσει.

Να κρυώσει καλά όμως γιατί είναι σημαντικό να μην είναι ζεστή η κρέμα όταν θα τη βάλουμε στα φύλλα ανάμεσα. Εγώ πχ που είμαι και ανυπόμονη, πήγα βόλτα για φωτογραφίες και γύρισα μετά κάνα 2ωρο.

Μετά βουτυρώνουμε το ταψί και ένα ένα τα φύλλα, μέχρι να βάλουμε τα μισά και ρίχνουμε την κρέμα ανάμεσα. Εναλλακτικά μπορούμε να πάρουμε φύλλο-φύλλο και να τυλίξουμε την κρέμα ρολό και να την βάλουμε στριφτή στο ταψάκι. Βάζουμε και τα υπόλοιπα φύλλα με το βούτυρο και την ψήνουμε στους 180 για 35 λεπτά ανάλογα με τον φούρνο.

Τη σερβίρουμε αφού την κόψουμε κομματάκια πασπαλισμένη με άχνη ζάχαρη και κανέλα.

Καλή επιτυχία και καλή όρεξη.

Μ.Μ

Ρυζοσαλάτα με ξηρούς καρπούς*

Αυτά είναι... κάνεις ένα τραπέζι και έχεις μετά υλικό για αρκετά ποστ! Ένα ακόμα συνοδευτικό που έφτιαξα τις προάλλες για την παρέα ήταν αυτή η σαλάτα που πρώτη φορά έφτιαχνα -με αρκετή επιφύλαξη γιατί δεν ήξερα και τα γούστα των καλεσμένων- αλλά είχε μεγάλη επιτυχία και αποδοχή και γιαυτό την σημειώνω στα αγαπημένα και για μελλοντική χρήση!

Υλικά (για 4 άτομα)

1/2 φλ. τσαγιού άγριο ρύζι
1/2 φλ.τσαγιού ρύζι μπασμάτι
1 φλ. τσαγιού ζωμό κοτόπουλου ή λαχανικών
3/4 φλ.τσαγιού σταφίδες μαύρες
1/2 φλ. τσαγιού αμύγδαλα λευκά, κομμένα στη μέση και καβουρντισμένα
1 κουτ. σούπας κουκουνάρι
1 κουτ. σούπας μαϊντανό ψιλοκομμένο
5 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα
χυμό και φλούδα από ένα λεμόνι
3 κουτ. σούπας ελαιόλαδο
αλάτι
πιπέρι

Εκτέλεση

Βράζουμε το άγριο ρύζι -με προσοχή μη μας δαγκώσει- με το ζωμό λαχανικών, σύμφωνα με τις οδηγίες που υπάρχουν πάνω στο κουτί**.Θέλει την ώρα του γύρω στα 50 λεπτά μέχρι να μαλακώσει και να ανοίξει να φανεί απο μέσα το άσπρο του. Το αφήνουμε στην άκρη να κρυώσει εντελώς. Αν έχει μείνει νερό το σουρώνουμε.

Σε δεύτερη χωριστή κατσαρόλα βράζουμε το μπασμάτι μεσα σε αλατισμένο νερό. Αυτό θέλει λιγότερη ώρα, και προσοχή γιατί το νερό του εξαντλείται γρήγορα και μπορεί να μην το πάρουμε χαμπάρι. (στο τσακ το πρόλαβα εγώ)

Το θέλουμε κι αυτό κρύο και χωρίς υγρά, οπότε το αφήνουμε να κρυώσει αλλά το ανακατεύουμε που και που γιατί έχει την τάση να κολλάει.

Όταν κρυώσουν και τα δύο τα ανακατεύουμε σε μια σαλατιέρα. Προσθέτουμε και όλα τα άλλα υλικά, αλατοπιπερώνουμε και είναι έτοιμο!

Καλή επιτυχία και καλή όρεξη.

Μ.Μ

* Η συνταγή δεν είναι δικής μου έμπνευσης αλλά τη βρήκα στο βιβλίο συνταγών "Σαλάτες - 89 μοναδικές συνταγές" από την Μυρσίνη Λαμπράκη
**Η συνταγή του βιβλίου έλεγε 10 λεπτά αλλά σε αυτήν την περίπτωση θα ξέρετε ότι θα είναι αρκετά σκληρό.